Φανέλα; Ασήκωτη. Ιστορία; Μοναδική. Ποιότητα; Αδιαμφισβήτητη, ειδικά σε ατομικό επίπεδο. Μαζί πάνε όμως και άλλα. Ευθύνη. Βάρος. Πίεση, αλλά και η αίσθηση – καταφανής και σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο – πως κάτι από τη μαγεία του παρελθόντος, από τις αφηγήσεις και τους θρύλους άλλων εποχών, έχει ξεθωριάσει. Όχι ανεπιστρεπτί, σε καμία περίπτωση. Απλώς, ο τρόπος που πλέον παρουσιάζεται, όπως παρουσιάζεται, στο χορτάρι η Βραζιλία, αλλά και ο τρόπος που αντιμετωπίζεται από τον εκάστοτε αντίπαλό της, ακόμη και από κάποιους που δεν είναι (ιστορικά και όχι μόνο) στα κυβικά της, είναι αρκετά χαρακτηριστικός. Τρανό παράδειγμα στους «32» οι Ιάπωνες. Ναι, ίσως το πρώτο εικοσάλεπτο της «πεντακαμπεάο» στο δεύτερο ημίχρονο, ίσως να ήταν το πιο κυριαρχικό διάστημα ομάδας στη διοργάνωση, αλλά ακόμη και έτσι, οι Ασιάτες κατάφεραν να μην πιούν (τότε) θάλασσα, στάθηκαν ανταγωνιστικά και πλήρωσαν την (μάλλον) ατολμία τους μετά το προβάδισμα που βρήκαν, χάνοντας τελικά μόλις στις καθυστερήσεις. Νωρίτερα, στην πρεμιέρα, της φάσης των ομίλων, το είχαν δείξει οι Μαροκινοί. Κακά τα ψέματα, οι άλλοι δύο πήχεις των λατινοαμερικάνων ως τώρα, η Σκωτία και η Αϊτή, δεν συνιστούν μετρήσιμα μεγέθη.
Η Νορβηγία που βρίσκουν απόψε μπροστά τους με διακύβευμα μια θέση στα προημιτελικά, προφανώς και αποτελεί (ίσως και το πιο) ψηλό εμπόδιο. Ναι, χάλασαν πολύ κόσμο κάνοντας… skip (και προκλητικά μάλιστα) το ματς με τη Γαλλία στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων, αλλά γενικά, είναι σε κατάσταση τέτοια, έχουν μεσοεπιθετική ειδικά δύναμη πυρός τέτοια, που κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να τους πάρει αψήφιστα. Και το κυριότερο ίσως: δείχνει, φαίνεται πως είναι… άνιωθοι. Να μην χαμπαριάζουν, να μην αισθάνονται καμία πίεση, παρότι όντως, αυτή (μοιάζει να) είναι η στιγμή τους, το αποκορύφωμα μιας εξελεγκτικής πορείας, η οποία μάλιστα ίσως και να καθυστέρησε. Σε αντίθεση με τους Βραζιλιάνους. Σε κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο, κάθε ομάδα τους κουβαλάει τις προσδοκίες για πορεία ως το τέλος (και τίποτα λιγότερο), ενός ολόκληρου λαού. Ασήκωτο.
Ειδικά όσο περνάνε τα χρόνια και ο λογαριασμός τους παραμένει κολλημένος στους 5 (τίτλους), χωρίς – αυτό είναι το χειρότερο μάλλον – να φαίνεται πως καλύπτουν αποστάσεις σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Ο φαβοριτισμός λοιπόν της Βραζιλίας, δεκτός, αλλά όχι και θελκτικός με τον άσο να κυκλοφορεί στα όρια του 1.90. Ακόμη και συνυπολογίζοντας πως η Νορβηγία είναι η μόνη ομάδα που η Βραζιλία δεν έχει κερδίσει ποτέ (σε 4 συνολικά αναμετρήσεις). Ποντάρισμα στα – προφανή και αναμενόμενα - γκολ, διαβασμένο στην τιμολόγησή του και χωρίς αξία. Προτιμώ το ρίσκο της καλοπληρωμένης κόντρας του φαβορί, «δεμένο» με το προφανώς safe (αρκούν τα σκορ στα τελευταία επίσημα των Σκανδιναβών) over 1,5 που ενισχύεται κιόλας με την 🏆Προσφορά* χωρίς κατάθεση* με 1026 Δώρα* & Κουπόνια 10€ Efood & Dominos.
