Η Τουρκία είναι από τις ομάδες που αρέσκονται στα μεγάλα λόγια, όμως όταν το πράγμα σοβαρεύει, εκεί τα κάνει… θάλασσα. Πολλές οι φορές που μεγάλες ομάδες της χώρας ή ακόμη και η Εθνική ομάδα, έβαλαν ψηλά τον πήχη για μία διοργάνωση, όμως, στο τέλος δεν έκαναν τίποτα.
Η φετινή Εθνική ομάδα κατάφερε να φτάσει στην τελική φάση του Ευρωπαϊκή πρωταθλήματος, παίζοντας το πιο ολοκληρωμένο ποδόσφαιρο στα προκριματικά, αφήνοντας πίσω της την Κροατία. Στις δηλώσεις παικτών και προπονητικού τιμ γίνονται αναφορές για μεγάλη πορεία στα γήπεδα της Γερμανίας, με εκφράσεις τύπου: «Πάμε να φτάσουμε μακριά», «Ώρα να το γιορτάσουμε για το έθνος μας». Η ιστορία έχει δείξει πως με εξαίρεση την 3η θέση στα γήπεδα της Αυστρίας-Ελβετίας το 2008, οι υπόλοιπες απόπειρες της ήταν κάτω του μετρίου. Τρεις φορές ολοκλήρωσε στη φάση των ομίλων και μία φορά έφτασε έως την οκτάδα (το 2000 στις Κάτω Χώρες). Συνολικά, μετράει 4-2-12 σε EURO, ενώ έχει 14 γκολ υπέρ (2,3 γκολ ανά τουρνουά) και 30 κατά (6 ανά διοργάνωση). Θεωρώ πως δεν θα ξεφύγει ούτε τώρα σε παραγωγικότητα, παρότι διαθέτει εξαιρετικές μονάδες στη μεσοεπιθετική γραμμή.
Κι αν οι Τούρκοι έχουν στο αίμα του να μιλούν πολύ, οι Βέλγοι είναι αυτοί που τα τελευταία χρόνια έχουν «ψηλώσει» πολύ. Στα προημιτελικά τερματίστηκε η πορεία του στις δύο προηγούμενες εκδόσεις της διοργάνωσης, ενώ αξίζει να αναφερθεί πως ενδιάμεσα απ’ αυτά τα τουρνουά πέτυχε είχε και την 3η θέση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας. Αυτή και αν αξίζει να βάλει ψηλά τον πήχη, μίας και το ρόστερ που διαθέτει είναι πολύ αξιόλογο. Δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση αν φτάσει στο «3 στα 3» στη φάση των ομίλων, μιας και οι αντίπαλοι της είναι πάρα πολύ βατοί (Ρουμανία, Σλοβακία, Ουκρανία). Το ενδεχόμενο να φτάσει έως τα προημιτελικά πληρώνει διπλασιάζει και θα τιμηθεί.
