Στο πολύπαθο Ιράν το έτος 1415 (θα εξηγήσω άλλη φορά πώς βγαίνει αυτό), οι άγρυπνοι «φρουροί» της επανάστασης ακόμα πασχίζουν παντοιοτρόπως να επιβάλλουν την τάξη, έναντι του όποιου κόστους. Δυστυχώς οι αγριότητες συνεχίζονται. Ωστόσο, στη χώρα παίζεται και ποδόσφαιρο. Με ενδιαφέρει η αναμέτρηση της Σεπαχάν, που θα δοκιμαστεί στο στάδιο «Ταχτί», έδρα της Σανάτ Σαφτ, στην πόλη Αμπαντάν του Κχουζεστάν.
Η γηπεδούχος που είναι τελευταία στη βαθμολογία, προέρχεται από την εκτός έδρας ήττα στην έδρα της προτελευταίας Μαλαβάν με 2-1. Περάνει δύσκολα και δεν παίζει καλά, γεγονός που αποτυπώνεται στην επίδοσή της (1-2-5 με 4-9 γκολ). Κακούς παίκτες δεν έχει, αλλά τακτικά υστερούν πολύ ως ομάδα. Αντίστοιχα, η 4η Σεπαχάν κόλλησε εντός στο 0-0 με την Περσέπολις, σε μία εξαιρετική αναμέτρηση (είχα γράψει στη στήλη για το ματς), στην οποία το τελικό αποτέλεσμα την αδικεί. Άξιζε τη νίκη.
Τίποτα το αξιοσημείωτο από πλευράς Σανάτ Σαφτ. Αντίστοιχα, το ρεπορτάζ για τη Σεπαχάν αναφέρει πως έχει ένα μόνο τραυματία, τον βασικό τερματοφύλακα Ρασίντ Μαζαχερί. Οριακά πρόλαβαν οι σημαντικοί Φερναντές (το μυαλό στο κέντρο), Αλιμοχαμαντί (ο αρχηγός) ενώ ο Νταεσχγάρ (βράχος στην άμυνα) είναι αμφίβολος.
Στη Σεπαχάν εκτιμούν το το ματς τους δίνει μία πρώτης τάξης ευκαιρία να ανέβουν στη βαθμολογία, θεωρώντας παράλληλα ότι οι πρωτοπόροι που δίνουν δύσκολα ματς, θα σκοντάψουν. Πιστεύω πως έχουν δίκιο και πάω με το διπλό της Σεπαχάν, το οποίο επιβεβαιώνεται και στην προϊστορία, αφού συνήθως περνάει από το Αμπαντάν νικηφόρα.
