Θεωρήθηκαν εύκολα. Αφενός, κακώς. Αφετέρου αποδείχτηκε στην πράξη πως δεν ήταν. Και έτσι, όσοι είδαμε τα πρώτα παιχνίδια της Αργεντινής στα νοκ-άουτ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, παρακολουθήσαμε να εξελίσσονται σε... ματσάρες, ίσως (και μάλλον για την ακρίβεια) ως τώρα τα κορυφαία της διοργάνωσης. Αγωνιστικά, μένουν πολλά. Εικόνες, συμπεράσματα, θύμησες. Προφανώς μένει στην άκρη το οτιδήποτε έχει να κάνει με τον Λιονέλ Μέσι. Δεν ευτελίζω την κουβέντα, αρνούμαι.
Από εκεί και πέρα λοιπόν, το βασικότερο στα μάτια μου – πάντα προσαρμοσμένο στο πλαίσιο αυτών εδώ των σημειωμάτων – είναι πως η «αλμπιτσελέστε» παίζει. Και παίζει πολύ. Φτιάχνοντας και επιτρέποντας. Θυμίζει πολύ και σε πολλά, ομάδα του μέντορα του προπονητή της, του Μαρσέλο Μπιέλσα. Δημιουργεί, βγάζει φάσεις, σκοράρει. Και η λογική της, η προσέγγισή της – βάσει τουλάχιστον των όσων είδαμε στις συγκεκριμένες αναμετρήσεις – είναι να πετύχει ένα περισσότερο από τον αντίπαλό της, αδιαφορώντας ή έστω αναγνωρίζοντας πως ανασταλτικά, έχει θέματα. Τα τέσσερα γκολ (και άνετα θα μπορούσαν να είναι +2, +3) που δέχτηκε από τις δύο αφρικανικές ομάδες για να φτάσει ως τα προημιτελικά, είναι αν μη τι άλλο ενδεικτικά.
Θα έχει και τρίτο στη σειρά τέτοιο, ανάλογα παιχνίδι; Ειδικά κόντρα σε μια ομάδα με τελείως διαφορετικό αγωνιστικό πρόσωπο, τελείως διαφορετική τακτική και προσέγγιση; Πολλές φορές (αν όχι τις περισσότερες) το στιλ και το ύφος ενός ματς, ο «δυνατός» το δίνει. Και η Αργεντινή, είναι ξεκάθαρο ως τώρα, πως επιτρέπει rock ‘n’ roll καταστάσεις, ανεξαρτήτως αν η «νάτι» δεν μοιάζει (ειδικά μετά τους ομίλους) να τις πολυγουστάρει (χαρακτηριστικό το πως με την Κολομβία, στον προηγούμενο γύρο, σέρβιραν την πιο άνοστη... σούπα του τουρνουά).
Εδώ όμως είναι και η διαφορά σε σχέση με τον άλλον αποψινό προημιτελικό. Νορβηγία – Αγγλία ο πρώτος, αναμέτρηση που «φωνάζει», όπως και αν εξεταστεί, από όποια πλευρά και αν προσεγγιστεί, πως θα έχει γκολ. Μόνο και μόνο π.χ. τα πρόσφατα αποτελέσματα των φοβερών και τρομερών Σκανδιναβών να δει κανείς, φτάνει και περισσεύει. Αναμενόμενα τιμολογούνται ως φαβορί τα σχετικά πονταρίσματα (g/g, over 2,5) και σωστά. Στα μάτια και στη λογική του δικού μου παιχνιδιού, είναι όμως σαφώς προτιμότερη (και αυτονόητα αποδοτικότερη) με βάση το τι έχει γίνει ως τώρα η αντίστοιχη αγορά του καλοπληρωμένου αουτσάιντερ g/g στο Αργεντινή – Ελβετία, σε συνδυασμό με Το Παγκόσμιο στη Stoiximan χωρίς κατάθεση* με 1026 Δώρα*
