Σπάζοντας τη νηστεία

Όταν το διακύβευμα είναι ένα εισιτήριο για την τελική φάση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, προφανώς και στο ζύγι, στο στοιχηματικό ζύγι, δύσκολα μπαίνουν περισσότερα. Έτσι κι αλλιώς τα παιχνίδια των εθνικών ομάδων είναι ό,τι χειρότερο για κάποιον «συστηματικό» παίκτη, τα συγκεκριμένα, αυτά που απόψε κυριαρχούν (και όχι προφανώς τα φιλικά) και χαρίζουν τις τελευταίες θέσεις από το επερχόμενο καλοκαιρινό ποδοσφαιρικό συναξάρι, είναι αυτά που λέμε… από μακριά και αγαπημένα. Ορισμός του «δεν ακουμπάς», απλώς βλέπεις, χωρίς δεύτερες σκέψεις, ενοχές, σασταλεγάκηδες και τις λοιπές ομορφιές. Υπάρχει κάτι άλλο;

Προσωπικά – νομίζω αντιληπτό και από παλαιότερα κείμενα αλλά και από την πρόσφατη «αποχή» σε αυτό το διάστημα - δύσκολα βλέπω κάτι να αξίζει. Τέτοια «παράθυρα» δεν μπαίνουν στο παιχνίδι μου, προσφέρουν ιδανική περίοδο «νηστείας», ειδικά τέτοια εποχή που ακολουθεί το βιράζ της σεζόν, το οποίο και παραδοσιακά δίνει «ψωμάκι». 

Εξαίρεση κάτι συγκριτικό. Το περασμένο φθινόπωρο, όταν ξεκινούσε η προκριματική φάση του Euro u21, είχε – τότε – επισημανθεί η λανθασμένη τιμολόγηση σε πολλά που αφορούσαν την αναμέτρηση της Γερμανίας με την Ελλάδα. Τούτη η φουρνιά των «πάντσερ» λογίζεται μεταξύ των καλύτερων που έχουν βγάλει στον 21ο αιώνα. Το συναπάντημά τους όμως με την Εθνική ήταν από τα πρώτα πρώτα τους επίσημα (μόλις το δεύτερο μετά από μια «πεντάρα» επί της Λετονίας), χωρίς να έχουν βρει πατήματα, ρυθμό, χωρίς καλά καλά να γνωρίζονται.

Οι δικοί μας, που επίσης συνθέτουν από τις πιο ελπιδοφόρες γενιές της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας, το αξιοποίησαν και σε ένα run’n’gun παιχνίδι πήραν τη νίκη, τη δεύτερη από τις έξι διαδοχικές που έχουν στο γκρουπ και προπορεύονται. Δεν ήταν μόνο το διπλό που ήταν, τότε, στον Θεό (και δικαιολογημένα εν μέρει), αλλά οτιδήποτε που έδειχνε… δυσπιστία στο κατά πόσον η Ελλάδα θα μπορούσε να σταθεί (το line στα γκολ, τα combo στα γκολ, το goal/goal, τα ελληνικά γκολ, τα πάντα). 

Στη σημερινή, καθοριστική για την έκβαση του ομίλου ρεβάνς στο «Απόστολος Νικολαΐδης», παραμένει ο γερμανικός φαβοριτισμός, χωρίς να είναι τόσο γκράντε όσο στις αρχές Οκτωβρίου. Αδικαιολόγητος, δεν είναι. Δεν αξίζει όμως, ειδικά κρίνοντας από την εικόνα της δικής μας ομάδας, την επιθετικότητά της, την ευχέρειά της στο σκοράρισμα, το ότι ουσιαστικά παίζει για δύο αποτελέσματα. Αυτό που έχει αλλάξει είναι οι αποδόσεις στις ανάλογες επιλογές των γκολ. Πολύ διαβασμένες. Όλες ανεξαιρέτως. Πλέον, αναμενόμενα, μιας και το δείγμα γραφής δεν είναι μόνο το πρώτο ματς (3-2 η Ελλάδα), αλλά και το εκατέρωθεν στιλ παιχνιδιού, φουλ δημιουργικό, φουλ παραγωγικό (21 γκολ έχουν σημειώσει οι διεθνείς μας, 20 οι Γερμανοί).

Παρότι λοιπόν δεν υπάρχουν αντίστοιχες αποδόσεις, εν τούτοις το combo του «κλασικού» over με το g/g στον διπλασιασμό, στα μάτια μου είναι κάτι παραπάνω από fair και κυρίως επαρκές για να σπάσει τη «νηστεία» των εθνικών (δίνοντας επίσης ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στο live του συγκεκριμένου παιχνιδιού), ενώ μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία με την 🦊Προσφορά* γνωριμίας με την έγκριση Foxbet.gr