Ξεκινάει η απόλυτη γιορτή της τετραετίας στα γήπεδα ΗΠΑ, Μεξικού και Καναδά. Για πρώτη φορά 48 ομάδες στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, 12 όμιλοι και τρεις χώρες φιλοξενίας, παρθενική πρόσκληση στο σούπερ πάρτι για Ιορδανία, Κουρασάο, Ουζμπεκιστάν και Πράσινο Ακρωτήριο.
Καλά να είναι οι πάντα υπερβολικοί Αμερικανοί (ας μην γελιόμαστε, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η κεντρική σκηνή του σύγχρονου Circus Maximus), κάτι μας λέει ότι μέχρι το τέλος της διοργάνωσης, οι πρωτιές θα γίνουν πολλές περισσότερες (ου μην και τραγελαφικές).
Στοιχηματικά, για να περάσουμε και στο προκείμενο, η δυσκολία τέτοιων διοργανώσεων έγκειται κυρίως στο ότι αναμετρώνται κατά κανόνα ετερόκλητες ομάδες. Σύνολα παικτών με διαφορετικές κουλτούρες και (κυρίως) γκρουπ ανθρώπων που έχουν περάσει από προκριματικές διαδικασίες με ελάχιστες ομοιότητες.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η αναμέτρηση του 1ου ομίλου ανάμεσα σε Νότια Κορέα και Τσεχία. Κυρίαρχοι στην Ασία οι τυπικά γηπεδούχοι, ουδέποτε τσιτώθηκαν για να τσεκάρουν το εισιτήριο της τελικής φάσης. Λάτρεις του συνδυαστικού ποδοσφαίρου και της γρήγορης μετάβασης, αντιμετωπίζουν ένα κλασικό ποδοσφαιρικό δείγμα από την Κεντρική Ευρώπη.
Η Τσεχία, περί ης ο λόγος, το έχει βάλει πείσμα να αγωνίζεται με συνέπεια και επιτυχία στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, αλλά να… πατώνει στα Μουντιάλ (στα τελικά μόλις για 2η φορά, δεν βάζουμε στο τεφτέρι την πορεία της ενωμένης Τσεχοσλοβακίας). Δυνατά μαρκαρίσματα, σήκωμα της μπάλας και εκμετάλλευση των στατικών φάσεων είναι η πιο γενική θεώρηση των Τσέχων. Πως λέμε Νότια Κορέα; Καμία σχέση.
Στο γκρουπ, όμως, στο οποίο βρίσκονται οι δύο ομάδες, καλούνται να αντιμετωπίσουν στη συνέχεια Μεξικό και Νότια Αφρική. Στις σκέψεις θα γυροφέρνει η άποψη ότι το Μεξικό θα πάρει την πρόκριση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, οπότε Ν. Κορέα και Τσεχία θα πρέπει να «σημαδέψουν» το τρίποντο επί της θεωρητικά ασθενέστερης Νότιας Αφρικής και να παλέψουν για τη νίκη στο μεταξύ τους.
Από τη στιγμή, όμως, που τα νοκ άουτ δεν ξεκινούν πλέον από τους «16», αλλά από τους «32», σημαίνει ότι οκτώ από τις 12 ομάδες που θα τερματίσουν στην 3η θέση των ομίλων, θα παίξουν στην επόμενη πίστα. Άρα, οι τέσσερις βαθμοί μάλλον επιτρέπουν τα χαμόγελα. Δεν ξεχνώ την ⚽Σέντρα με Δώρα* από τη Fonbet!
Με ανάλογο μοτίβο διεξάγονται τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα από το 2016 και έπειτα, αλλά όχι με τόσες ομάδες (τις μισές, για να είμαστε ακριβείς). Ας δούμε τι έγινε στα τρία «δείγματα» επιπέδου Euro.
Στους έξι ομίλους του 2016, οι τρίτες είχαν τέσσερις ή τρεις βαθμούς, ουδεμία με θετικό συντελεστή τερμάτων! Το 2020, η συγκομιδή ήταν πανομοιότυπη, με τη διαφορά ότι οι πρώτες δύο από τις τρεις τρίτες που μάζεψαν τέσσερις βαθμούς, είχαν θετικό συντελεστή τερμάτων (+1). Το 2024, πάλι τρεις ομάδες είχαν τέσσερις βαθμούς, αλλά αυτή τη φορά υπήρξε 3η και με δύο πόντους (Κροατία, φυσικά ουραγός στην ειδική βαθμολογία).
Ίδιο μοτίβο διεξαγωγής περιελάβανε και το Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ, το 1994. Εκεί είχε γίνει το απίθανο: Οι πρώτες δύο τρίτες είχαν έξι βαθμούς (2-0-1), οι άλλες δύο που προκρίθηκαν τέσσερις (1-1-1) και ουδέτερο συντελεστή τερμάτων. Αποκλείστηκαν η Ρωσία (3 β.) και η Ν. Κορέα (2 β.).
Αν υπολογίσουμε την αύξηση των ομάδων, γίνεται αντιληπτό ότι οι τέσσερις βαθμοί σημαίνουν και πρόκριση κατά πάσα βεβαιότητα και αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που καθιστά δελεαστική την απόδοση της ισοπαλίας στο Νότια Κορέα – Τσεχία. Πολλές φορές, πέραν της νίκης, είναι απείρως κρισιμότερη η αποφυγή της ήττας, ιδιαίτερα σε μία πρεμιέρα.
