ΜΠΑΝΙΚ ΟΣΤΡΑΒΑ - ΚΑΡΒΙΝΑ

Πρωταγωνίστησε, μαζί με τη Γιάμπλονετς, στο πιο ωραίο παιχνίδι της προηγούμενης αγωνιστικής, επί της οποίας και επικράτησε με 2-3 εκτός. Τόσο η ίδια, όσο και η γηπεδούχος έδειξαν από το 1ο λεπτό τις διαθέσεις τους, να παίξουν ανοιχτά και να διεκδικήσουν μόνο τη νίκη. Το κλειδί υπέρ της, όμως, ήταν η ατομική ποιότητα και η καλή συνεργασία των στόπερ της, που απέτρεψαν πολύ περισσότερους κινδύνους από τους ομόλογους στην άλλη πλευρά. Προηγήθηκε 0-2 ως το 24΄ με γκολ των Κλιμα (Ε) και Κπόζο (Μ), ο τελευταίος διέπρεψε στο αριστερό πλάτος και «έσπρωχνε» τον παικταρά Έβερτον προς τα μέσα, για να υπηρετήσει ρόλο επιτελικού μέσου, όπως και στο προηγούμενο ματς της Μπάνικ. Θα μπορούσε να έχει «καθαρίσει το ματς» ως το 40΄, στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου δέχτηκε τη μείωση. Μπήκε με ίδια διάθεση στην επανάληψη, σε μία από τις πολλές επιθέσεις της από τα άκρα έγινε το 1-3 με αυτογκόλ στο 61΄, αλλά η γηπεδούχος δεν τα παρατούσε, μείωσε εκ νέου στο 79΄ και τη δυσκόλεψε ως το τέλος.

«Κουτί» της έκατσε η ευρωπαϊκή υποχρέωση της Πλζεν, την οποία υποδέχθηκε και της πήρε το 0-0 σχετικά άνετα. Η φιλοξενούμενη αν μη τι άλλο δε μπήκε με το «μαχαίρι στα δόντια», αφού είχε αρκετές απουσίες τραυματισμών και δεν ήθελε με τίποτα να καταπονήσει πολύ κι άλλους παίκτες, εν όψει του αγώνα της για τους «8» του EUCL. Η Καρβινά φυσικά δεν είχε την κατοχή, αλλά φρόντισε να οριοθετήσει τους επικίνδυνους χώρους, με τα αμυντικά χαφ να βγάζουν πολλά χιλιόμετρα και τη μεσοεπιθετική τριάδα να βοηθά στην παρεμπόδιση του build up της Πλζεν. Από δημιουργική άποψη ούτε λόγος βέβαια, ελάχιστες ήταν οι φορές που παρουσίασε κάτι οργανωμένο στο αντίπαλο τρίτο, δεν πήρε και τα ρίσκα που συνηθίζει άλλες φορές, μάλλον γιατί αισθανόταν ικανοποιημένη με την ισοπαλία. Το σημερινό είναι το πιο δύσκολο από την 3άδα αγώνων πριν τα πλέι άουτ, όλα αυτά, βέβαια, είναι στα χαρτιά. Πάντως έχει μια χαρά παράδοση στην Οστράβα.