Η ψυχή που δέρνει

Ο δεύτερος, χρονικά, ημιτελικός του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα σε Ατλέτικο Μαδρίτης και Άρσεναλ ήταν εξ αρχής «αδικημένος». Οι μεν κατηγορούνται για φουλ αμυντική προσέγγιση (μύθος, τουλάχιστον εδώ και μία διετία), οι δε για το λεγόμενο bottling. Προφανώς και δεν αναφερόμαστε στην εμφιάλωση, αλλά στην παροιμιώδη συνήθεια των Λονδρέζων να αποτυγχάνουν από θέση ισχύος και να μένουν με άδεια χέρια όταν καλούνται να ανταποκριθούν στην περίσταση.

Ήρθε και αυτό το Παρί Σεν Ζερμέν – Μπάγερν 5-4 την Τρίτη να ρίξει ακόμη περισσότερο στα μάτια του ευρέως κοινού το ματς της Μαδρίτης. Παρεμπιπτόντως, αυτές οι ευχές του τύπου «μακάρι το Παρί – Μπάγερν να ήταν τελικός», είναι κατάρες. Καλύτερα να δούμε αυτές τις δύο ομάδες δύο φορές αντιμέτωπες, παρά μία, απλά μαθηματικά είναι…

Ας επιστρέψουμε, όμως, στο «Μετροπολιτάνο». Η λογική υπαγορεύει ότι ο συσχετισμός δυνάμεων έχει μεγάλες διαφοροποιήσεις σε σύγκριση με το ματς του ομίλου, για το οποίο η Άρσεναλ διέλυσε την Ατλέτικο με 4-0 στο «Έμιρεϊτς» (21 Οκτωβρίου). Η αγγλική ομάδα σημείωσε τέσσερα τέρματα σε 13’ (57’, 64’, 67’, 70’), σε μία πρωτοφανή κατάρρευση των τότε φιλοξενούμενων που πιθανότατα θα περάσουν χρόνια για να δούμε ξανά.

Έκτοτε, όμως, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Οι «κολτσονέρος» σφυρηλατήθηκαν κυρίως στις αναμετρήσεις με την Μπαρτσελόνα ενώ οι «κανονιέρηδες» πέρασαν τα εμπόδια των Λεβερκούζεν και Σπόρτινγκ Λισσαβώνας με όχι ιδιαίτερα πειστικό τρόπο. Απόψε, το μενού έχει οργανωμένη άμυνα στο μισό γήπεδο, όπως έχουν συνηθίσει οι παίκτες του Μίκελ Αρτέτα, αλλά και μπόλικο ποδοσφαιρικό ξύλο, κάτι που δεν βρέθηκε κάποια ομάδα να τους ρίξει.

Μελετώντας τη συνεισφορά των παικτών της Ατλέτικο στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, βλέπουμε με ενδιαφέρον ότι αρκετοί έχουν 13 συμμετοχές (5), αλλά μόνο ένας αγωνίστηκε και στα 14 ματς και δεν είναι τερματοφύλακας. Ο λόγος για τον Κόκε.

Ο 34χρονος μέσος της ισπανικής ομάδας φοράει την ίδια φανέλα από το 2009, είναι ο ορισμός του παίκτη «σημαία». Βλέπει Ατλέτικο, αναπνέει Ατλέτικο, τρώει Ατλέτικο, κοιμάται Ατλέτικο. Αμετακίνητος στις ενδεκάδες του Σιμεόνε.

Αγωνιστικά, πρόκειται για κλασικό παράδειγμα μέσου με ανασταλτικές αρετές και ιδιαίτερη ικανότητα αυξομείωσης του ρυθμού. Θα κληθεί να τα βάλει με μία μεσαία γραμμή που βασίζει πολλά στη μέθοδο, την υπομονή και τη γεωμετρία.

Φαίνεται αδύνατο να μην χρειαστεί να αναχαιτίσει κάποια υποσχόμενη επίθεση ή να μην προσπαθήσει να «τραμπουκήσει» κάποιον αντίπαλο που ενδεχομένως θα δυσκολεύει τον ίδιο και την ομάδα του. Από τη στιγμή που εν όψει των ημιτελικών οι κάρτες «μηδενίστηκαν» (τιμωρία προβλέπεται μόνο σε αποβολή), η προοπτική του να «κιτρινιστεί» ο Κόκε έρχεται όλο και πιο κοντά.