Επαναληπτικός στο Τσάμπιονς λιγκ Ασίας ανάμεσα στη κραταιά Αλ Χιλάλ της Σαουδικής Αραβίας και την Παχτακόρ από το Ουζμπεκιστάν. Στο πρώτο ματς επικράτησαν ίσως ανέλπιστα οι Ουζμπέκοι. Ανέλπιστα φυσικά στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει, αλλά όταν οι διαφορές ανάμεσα σε δύο ομάδες είναι χαοτικές, λες… «ανέλπιστα». Το να έρθει βέβαια ένα τέτοιο αποτέλεσμα παρατηρώντας παράλληλα τα δρώμενα στο πρωτάθλημα της Σαουδικής Αραβίας που αγωνίζεται η Χιλάλ, σχεδόν εύκολα παρατηρείς ότι για διάφορους λόγους, η ομάδα δεν είναι όπως δυο τρία χρόνια πριν που σάρωνε ότι έβρισκε στο διάβα της με περίσσια ευκολία. Αυτό ήδη φαίνεται στο πρωτάθλημα όπου βρίσκεται στο -4 από την πρώτη θέση.
Δεν ξέρω αν η ομάδα κλείνει τον κύκλο της όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά δεν μπορώ και να πιστέψω ότι «κάποια» Παχτακόρ έχει την δυνατότητα να κάνει νέα έκπληξη ή και συνολικά να πάρει την πρόκριση. Θα συμφωνήσω πως είναι μία συνεπής ομάδας, αλλά συνεπής με το μέτριο. Το ταβάνι της είναι συγκεκριμένο κι όσο κι αν πηδάει, στη χειρότερη θα σπάσει το κεφάλι της και δεν θα τρυπήσει το ταβάνι. Όσο κάνει όλη η Παχτακόρ, κάνουν τα «παπούτσια» του Μίτροβιτς. Και έστω κι αν δεν παίζουν ρόλο μερικές φορές τα μπάτζετ, όπως και να το κάνουμε, κάνουν την διαφορά σε πλείστες περιπτώσεις. Το αγωνιστικό ρεπορτάζ μάλλον ευνοεί όπως διαβάζω την Χιλάλ, συνεπώς πάω ξεκάθαρα με τον άσο στο χάντικαπ βέβαια.
