Σήμερα έχουμε το μεγάλο ματς ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στο Μαρούσι, που φυσικά τραβά όλο το ενδιαφέρον. Το μομέντουμ είναι ξεκάθαρα υπέρ του Ολυμπιακού. Τόσο οι εμφανίσεις του Παναθηναϊκού στην Ισπανία, σε συνδυασμό βέβαια με την απουσία του Λεσόρ, όσο και οι αντίστοιχες του Ολυμπιακού, δείχνουν καλύτερους την τρέχουσα στιγμή τους Πειραιώτες. Το θέμα είναι αν αρκεί μόνο το μομέντουμ.
Δεν είναι δυνατόν να στηριχτεί κανείς εσχάτως μόνο στην κακή εικόνα του Ναν, ενός παίκτη που στη μέρα του δεν έχει αντίπαλο. Η ομάδα του Αταμάν τολμώ να πω πως προβλημάτισε ιδιαίτερα στην Ισπανία από την άποψη πως έδειχνε πως το σύστημα ήταν, δώστε την μπάλα στο Ναν και τέλος. Το κενό του Λεσόρ δεν μπορεί αναπληρωθεί με τίποτε και εδώ σήμερα είναι το επόμενο μεγάλο θέμα. Τί θα γίνει μέσα στη ρακέτα αφού πλέον είναι εμφανές πως «Μιλου» και Φαλ ενδεχομένως κάνουν βόλτες ανενόχλητοι; Πώς θα παλευτεί η δαιμονιώδης φόρμα του Φουρνιέ και η σταθερή αξία του Βεζένκοφ, όταν αντίστοιχα η περιφέρεια του ΠΑΟ δεν τραβάει όπως πρέπει (χαμένος Σλούκας);
Με τα λίγα που ξέρω στο μπάσκετ εκτιμώ πως φαντάζει δύσκολο να χάσει ο Ολυμπιακός με πάνω από 10 πόντους, πως η υπεροπλία του θα του επιτρέψει να ξεπεράσει τους 76 πόντους και πως αντίστοιχα ο Παναθηναϊκός δεν θα ξεπεράσει τους 89.
Υ.Γ. Επέλεξα μία φωτογραφία ρετρό από τον Ιούνιο 1979. Πρώτος τελικός τότε ανάμεσα στους δύο αιώνιους στο… Καλλιμάρμαρο με 35.000 κόσμο. Είχα την τύχη, τη χαρά, όπως θέλετε πείτε το, να είμαι μέσα σε αυτόν τον αγώνα, μόλις 16 ετών. Απλά θυμίζω ποιους παικταράδες είχαμε και είδα τότε:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Πολίτης): Κόντος 21, Παπαντωνίου 16, Κοκολάκης 15, Κορωναίος 12, Στεργάκος 11, Μπατής 4, Παπάζογλου
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Μουρούζης): Γιατζόγλου 28, Διάκουλας 15, Καστρινάκης 13, Μελίνι 8, Ραφτόπουλος 6, Σισμανίδης, Μπαρλάς, Κοκορόγιαννης
