Από Αλγερία επιστροφή πίσω στο Μαρόκο για το μεγάλο «κλάσικο», ανάμεσα στην 5η της βαθμολογίας ΦΑΡ Ραμπάτ και την 3η Ουιντάντ. Για την Ουιντάντ τα έγραψα πριν λίγες ήμερες που την επέλεξα επί τέλους να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ως μεγάλη ομάδα που είναι και να καθαρίσει τους «βεδουίνους» της Ζενές. Πράγματι το έκανε και νίκησε άνετα με 3-0, σε ένα ματς που σαφώς ήταν καλύτερη αλλά και που την ευνόησε η εξέλιξη του αγώνα (σκόραρε στην πρώτη της φάση μόλις στο 4’). Οπότε για πρώτη φορά φέτος κατάφερε να πετύχει δύο σερί νίκες στο πρωτάθλημα (αν είναι δυνατόν).
Πάω στη Ραμπάτ που πέρυσι αυτοκτόνησε κάνοντας κυριολεκτικά δώρο το πρωτάθλημα την προτελευταία αγωνιστική στη Ρατζά. Φέτος αναλογικά κινείται μέτρια προς καλά, με το βασικό της πρόβλημα να είναι εκτός έδρας. Εντός έχει 3-3-0 με 9-3 γκολ, ούσα η μόνη εντός έδρας αήττητη ομάδα στο πρωτάθλημα. Όπως η Ουιντάντ, έτσι και αυτή είχε ως τελευταία ομάδα που αντιμετώπισε τη Ζενές, την οποία ομοίως φιλοδώρησε με «τρίμπαλο».
Κάποια επιπλέον στοιχεία για τον αγώνα, λένε πως το γήπεδο θα έχει μόνο οπαδούς της Ραμπάτ, πως ο αγωνιστικός χώρος είναι κακός και πως η Ουιντάντ έχει μία σοβαρή απουσία στην άμυνα. Εκτιμώ πως η Ραμπάτ δεν θα χάσει σε κανένα 45λεπτο και πως δεν θα δούμε στο ματς πάνω από 4 γκολ. Οι επιλογές μου πηγάζουν κυρίως λόγω των στατιστικών εκτός έδρας φέτος της Ουιντάντ (επίδοση 1-3-2 με 4-6 γκολ) αλλά και λόγω της προϊστορίας (τελευταία 12 χρόνια).
