Η βδομάδα ξεκινά με ένα ματς Κυπέλλου στο Ιράν. Η Σεπαχάν υποδέχεται τη νεοφώτιστη στο πρωτάθλημα Σαμς Αζάρ Καζβίν, σε ένα πολύ ενδιαφέροντα αγώνα. Στην πρίζα και στην πίεση είναι η Σεπαχάν που μετά και την ήττα στο «Αζάδι» με 1-0 από την Εστεγλάλ, έφτασε τις 6 σερί σε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ. Το πρόβλημά της πλέον είναι ότι δεν της βγαίνει απολύτως τίποτα ότι και αν κάνει. Στο «Αζάδι» έχασε με ένα «κουλό» γκολ που δέχτηκε με σουτ από σχεδόν 40 μέτρα, στο οποίο δεν βρήκε απάντηση. Εμφανές πλέον το πρόβλημα που υπάρχει και στην ψυχολογία διότι στο πρωτάθλημα το πράμα ζόρισε πολύ. Το Κύπελλο είναι εφικτός στόχος μόνο που και σε αυτόν δεν μπορεί να διακριθεί εδώ και πολλά χρόνια. Διαβάζω πως οι πάντες στη Σεπαχάν θεωρούν πως το σημερινό παιχνίδι δίνει την ευκαιρία για μία νέα εκκίνηση, για να μπει επιτέλους ένα τέλος στις σερί ήττες. Το ρεπορτάζ αναφέρει 5 απόντες εκ των οποίων οι 3 λογίζονται βασικοί (οι δύο λείπουν 15 μέρες λόγω τραυματισμού ενώ ο τρίτος είναι τιμωρημένος).
Στην Καζβίν το κλίμα είναι απόλυτα ήρεμο αφού η ομάδα πάει στον αγώνα ως αουτσάιντερ. Στον πρώτο γύρο στην έδρα της νίκησε τη Σεπαχάν με 1-0, αποτέλεσμα που δηλώνει πως θα είναι τώρα οδηγός για την πρόκριση. Στο πρωτάθλημα κάνει σεβαστή πορεία ως νεοφώτιστη αφού ως τώρα είναι στη μέση της βαθμολογίας, στο +10 από τη γραμμή του υποβιβασμού. Ωστόσο την περίοδο του Γενάρη πούλησε μερικούς πολύ καλούς παίκτες της, συνεπώς περιμένουμε στη συνέχεια να κάνει χειρότερες εμφανίσεις σε σχέση με τον πρώτο γύρο. Πάει στο σημερινό ματς χωρίς αγωνιστικά προβλήματα.
Θέλω να πιστεύω πως η Σεπαχάν θα πεισμώσει. Αλίμονο, μα σε καμία περίπτωση δεν είναι ομάδα για τέτοιο αρνητικό σερί. Έχει βέβαια εναντίον της το μέγα άγχος του αποτελέσματος, δηλαδή της πρόκρισης, που θέλω να πιστεύω πως θα πάρει στο 90λεπτο. Αν βέβαια η Σεπαχάν περάσει έστω και στα πέναλτι θα το θεωρήσει επιτυχία, εγώ βέβαια θα πάω κουβά.
