Αγώνες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς έχουμε απόψε, με τον Ολυμπιακό να δοκιμάζεται σε δύσκολη έδρα. Ίσως θα πρέπει να είμαστε λίγο συγκρατημένοι για τη μετάλλαξη του Ολυμπιακού προς το καλύτερο. Όλες αυτές τις μέρες διαβάζω ακόμα και από έμπειρους δημοσιογράφους, που ασχολούνται με το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού, για συμπεράσματα που αφορούν τον προπονητή, τις δυνατότητες της ομάδας και πολλά άλλα. Δικαιολογώ την αδημονία να δουν την ομάδα τους επιτέλους να παίζει μπάλα και να πρωταγωνιστεί αντί να είναι κομπάρσος, αλλά φτάσαμε από το ναδίρ στο ζενίθ σε μόλις δύο αγώνες. Έχω ακούσει από όλους τα πάντα εκτός από ένα, «βαστάμε μικρό καλάθι».
Ένας Ολυμπιακός προηγούμενων εκδόσεων δεν θα είχε να φοβηθεί τίποτα στην Ουγγαρία πηγαίνοντας με τη νίκη του πρώτου αγώνα. Όμως το πρόσφατο παρελθόν του, τουλάχιστον εμένα, με οδηγεί στο να είμαι επιφυλακτικός. Θα χρειαστεί μεγαλύτερο δείγμα για να βγει συμπέρασμα για τις δυνατότητες του από δω και πέρα. Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος και αποτελέσματα, για να σιγουρευτούμε πως όντως μπήκε σε ίσιο δρόμο. Όσον αφορά τον αποψινό αγώνα και με τις μνήμες νωπές από το πρώτο ματς, περιμένω καταρχήν την πίεση των Ούγγρων. Το αν θα καταφέρουν να σκοράρουν ή όχι δεν γνωρίζω. Δεν ξέρω επίσης αν το σχέδιο του Ολυμπιακού τον φέρει και αυτόν σε θέση να σκοράρει. Σε κάθε περίπτωση όμως περιμένω να δω ένα γκολ στο ματς.
Θα εκτιμήσω πως η πιθανή επιθετική διάθεση των Ούγγρων θα υποχρεώσει τον Ολυμπιακό σε πολλά μαρκαρίσματα και ενδεχομένως σε περισσότερες κάρτες. Ταυτόχρονα αυτή η λογικά επιθετική διάθεση των γηπεδούχων μάλλον θα μεταφραστεί και σε περισσότερα κόρνερ υπέρ τους. Φυσικά και θα χαρώ πρόκριση της ελληνικής ομάδας την οποία και εύχομαι.
