Παραμένω στο Ασιατικό κύπελλο για την πολύ σπουδαία αναμέτρηση ανάμεσα στο Ιράν και την Ιαπωνία. Μία σύγκρουση μεταξύ ανατολής και δύσης, δύο κυριολεκτικά διαφορετικών κόσμων σε όλα τα επίπεδα. Το μόνο κοινό ίσως μεταξύ των δύο αυτών ασύμβατων κόσμων είναι ότι συμμετέχουν στο Ασιατικό κύπελλο. Αυτή η αναμέτρηση θα μπορούσε να είναι και τελικός αφού συγκρούονται δυο μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις αυτών των περιοχών του πλανήτη. Όσον αφορά το Ιράν έχω πολύ περισσότερη γνώση σε σχέση με την Ιαπωνία, της οποίας ενίοτε παρακολουθώ την εθνική ομάδα. Ωστόσο σε αυτό το τουρνουά παρακολουθώ και τις δύο εθνικές.
Από τους «σχιστομάτηδες» βλέπω αυτό το κλασικό ποδόσφαιρο έντασης και ταχύτητας, όπου εξαπολύουν «τσουνάμια» επιθέσεων, μόνο ρε παιδί μου μερικές φορές, τρέχουν, τρέχουν και απλά είναι σα να σηκώνουν μόνο «σκόνη». Ουσία μηδέν. Πάντως είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για πολύ ποιοτική εθνική, στελεχωμένη με μία εντεκάδα παικτών που διακρίνονται στην Ευρώπη. Που σημαίνει παραστάσεις και εμπειρία από το πολύ υψηλού επιπέδου ποδόσφαιρο. Δικαίως από τον μπουκ δίνονται ως το πρώτο φαβορί για την κούπα. Ως τώρα θύμισαν κάτι από Αργεντινή του Μουντιάλ, αφού στους ομίλους υπέστησαν ήττα πατατράκ από το Ιράκ, αλλά από κει και μετά σημείωσαν 2 εύκολες νίκες. Πάνε στο σημερινό παιχνίδι μετά το ματς «προπόνησης» με το Μπαχρέιν (νίκη με 3-1), με υψηλό και χωρίς ιδιαίτερα αγωνιστικά θέματα.
Οι «Πέρσες» εδώ και χρόνια προσπαθούν για μία μεγάλη διάκριση και ένα τίτλο, αλλά δεν. Τους λείπει το κάτι παραπάνω που δεν είναι εύκολο να βρουν. Μπορεί να διαθέτουν ένα, κατά τη γνώμη μου, εξαιρετικά δύσκολο και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με ωραίο θέαμα, αλλά δεν διαθέτουν τους παίκτες όπως οι Ιάπωνες με τις μεγάλες παραστάσεις. Οι αντίστοιχοι «Ευρωπαίοι» τους αγωνίζονται ως επί το πλείστο σε μετρίου επιπέδου πρωταθλήματα (Ελλάδα, Πολωνία, Δανία κλπ), με εξαίρεση δύο παίκτες. Τον Αζμούν της Ρόμα και τον αρχισκόρερ της εθνικής Ταρεμί της Πόρτο, μόνο που είναι τιμωρημένος και δεν θα αγωνιστεί. Το Ιράν έκανε 3 νίκες στους ομίλους αλλά τα χρειάστηκε στο τελευταίο ματς με τη Συρία όπου πήρε τη πρόκριση στα πέναλτι (έπαιξε στη παράταση με δέκα παίκτες).
Συμπαθώ τους Ιρανούς αλλά δεν μπορώ να τους υποστηρίξω. Εκτιμώ ως πολύ κρίσιμη την απουσία του Ταρεμί ενώ δε ξέρω αν οι άλλες δύο απουσίες που προέκυψαν σε αμυντικούς θα καλυφτούν επάξια. Έχω σημειώσει πως ως τώρα έπαιξαν με ένα αμυντικό χάφ (Εζατολαχί) αλλά εκτιμώ πως τώρα θα βάλουν δύο (λογικά τον Εμπραχίμι), μπας και περιορίσουν τους Ιάπωνες. Αν δεν το πράξουν θα κάνουν «χαρακίρι». Στην επίθεση λογικά θα υπάρχει μόνο ο Αζμούν. Θα κάνω το μπετ, αυτά που βλέπετε, με τη λογική ότι το σκορ γενικά δεν θα ξεφύγει και πως η Ιαπωνία θα επιτεθεί περισσότερο (κόρνερ).
