Οι μάχες σε Αφρική και Ασία συνεχίζονται με τις εκπλήξεις να διαδέχονται η μία την άλλη με αμείωτο ρυθμό. Για παράδειγμα να αναφέρω το ματσάκι Ιράκ - Ιορδανία που έβλεπα, το οποίο είχε φτάσει στο 95’ με το σκορ 2-1 και έλεγα πως οι Ιρακινοί μόνο αν έρθουν «άγραφα» μπορεί να χάσουν. Και όντως ήρθαν «άγραφα» δεχόμενοι δύο γκολ στο 96’ και 98’. Στην Ασία είμαστε στη φάση που έχουν μείνει 8 ομάδες, οι οποίες ερίζουν για τα ημιτελικά. Το ματσάκι που καταπιάνομαι είναι αυτό ανάμεσα στην Αυστραλία και τη Νότια Κορέα. Το κίνητρο πρόκρισης αμφοτέρων είναι μεγάλο, διότι όποια περάσει στα ημιτελικά θα αντιμετωπίσει τη νικήτρια του ζευγαριού Τατζικιστάν – Ιορδανία, ομάδες που βέβαια δεν τρομάζουν.
Ο μπουκ πριν αρχίσει το τουρνουά είχε τους Κορεάτες ως ένα από τα φαβορί για τον τίτλο, συνεπώς τους δίνει και φαβορί στο ματς. Δεν τον αδικώ αλλά έχω κάποιες ενστάσεις. Αγωνιστικά περίμενα τους Κορεάτες στο τουρνουά πολύ καλύτερους αλλά με απογοητεύουν. Η τύχη τους στο προηγούμενο ματς με την Σαουδική Αραβία συγκρίνεται μόνο με το βουνό Χάλλασαν (το υψηλότερο στη Ν.Κορέα) αφού κατάφεραν να ισοφαρίσουν στο 100’ τους Άραβες και να πάρουν την πρόκριση στα πέναλτι. Οι Αυστραλοί επίσης δεν μου αρέσουν ιδιαίτερα. Καμία σχέση με τις παλιές καλές εθνικές τους. Πάντως έφτασαν σε αυτή τη φάση χωρίς ιδιαίτερα θέματα, προερχόμενοι στο τελευταίο τους ματς από το άνετο 4-0 επί του «καφενείου» της Ινδονησίας.
Θα πάω με την μη ήττα των «Σοκέρος» δηλαδή των Αυστραλών για συγκεκριμένους λόγους. Πρώτον, είχαν δύο μέρες παραπάνω ξεκούραση σε σχέση με τους ξεθεωμένους Κορεάτες. Ο Σον Χιούνγκ-μιν της Τότεναμ και ο Λι Κανγκ-ιν της Παρί δεν έχουν ξεκουραστεί λεπτό, ενώ οι Χουάνγκ Ιν-μπεόμ, Κιμ Μιν-τζαε, Λι Τζάε-σουνγκ, Σεόλ Γιάνγκ-ουό έχουν ξεπεράσει τα 300 λεπτά συμμετοχής. Δεύτερον, οι Αυστραλοί αποδεδειγμένα έχουν θεματάκια στο παιχνίδι πρωτοβουλίας αλλά είναι «καγκουρό» στην αντεπίθεση. Τώρα την πρωτοβουλία θα την έχουν οι Κορεάτες που όμως βγάζουν πολύ ψηλά την άμυνά τους χωρίς να προσέχουν. Τρίτον, σε επίπεδο προϊστορίας οι «Σοκέρος» καταγράφουν μόλις μία ήττα σε 25 χρόνια από τους Κορεάτες (αφαιρώ δύο φιλικά άνευ σημασίας). Η ήττα αυτή (1-0) ήρθε στη φάση ομίλων του Ασιατικού το 2015 που είχαν κατέβει με τα «δεύτερα» έχοντας ήδη εξασφαλίσει τη πρόκριση, αλλά μετά από λίγο στο τελικό που τους πέτυχαν ξανά, τους «ξέραναν» στη παράταση. Τέταρτον, στο θέμα προπονητών. Ο Κλίνσμαν δεν δείχνει και ιδιαίτερα χαρίσματα ως προπονητής. Τακτικά δεν είδαμε τίποτα απολύτως αφού η ομάδα του στηρίζεται αποκλειστικά στο ταλέντο παικτών σε σχέση με τον ομόλογό του που έχει πλάνα και αντιδρά έγκαιρα στις δυσκολίες. Τον Κλίνσμαν γενικά δεν τον πάνε οι Κορεάτες για πάρα πολλούς λόγους (ακούγονται και γράφονται πάρα πολλά) που δεν είναι της παρούσης.
