Δεν έχει ιδιαίτερο αντικείμενο η Παρασκευή στοιχηματικά συνεπώς χαμηλά η μπάλα. Σκαλίζοντας τα ματσάκια της «εξορίας» μου κατέληξα στο Ιράν για το ματς της Μαλαβάν κόντρα στην Εστεγλάλ Κχουζεστάν. Στην 3η θέση οι γηπεδούχοι, στην τελευταία οι φιλοξενούμενοι, χωρίς να είναι η βαθμολογική διαφορά ο λόγος που μπλέκομαι με το ματς.
Η Μαλαβάν, από την ευρύτερη περιοχή του Γκιλάν, που στην ιστορία της έχει κατακτήσει 3 κύπελλα, στην δεύτερη της χρονιά στη κατηγορία τείνει να εξελιχθεί ως ο «Φωστήρας» του Ιράν, δηλαδή ο «φονέας των γιγάντων». Πολύ δυσκολοκατάβλητη ομάδα που αν και ξεκίνησε τη χρονιά άσχημα (δύο ήττες) μετά παρέμενε αήττητη (4-3-0), απέναντι μάλιστα σε μερικές από τις παραδοσιακές δυνάμεις της χώρας, νικώντας προς ώρας τις δύο από τις τρεις (νίκησε Σεπαχάν, Φουλάντ, ισοπαλία με Περσέπολις). Στο τελευταίο της ματς πήγε και «έκλεισε» το σπίτι της Σεπαχάν νικώντας την με 3-2 (πέρυσι προτελευταία αγωνιστική της στέρησε το πρωτάθλημα). Παίζει επιθετικά, χωρίς το παραμικρό κόμπλεξ σε έδρες και κόντρα σε ομάδες που παραδοσιακά αντιμετωπίζονται μόνο με ταμπούρι. Ο προπονητής της αναδείχθηκε ως ο καλύτερος του μήνα στη χώρα, διάκριση εξαιρετικά τιμητική.
Η Εστεγλάλ από το Κχουζεστάν είναι τελευταία και η μόνη χωρίς νίκη στο πρωτάθλημα. Έχω δει 4 από τους 9 αγώνες της και θα έλεγα πως αδικείται από την βαθμολογία. Δεν είναι κακή ομάδα και άξιζε παραπάνω πόντους, αλλά έχει την ατυχία να πληρώνει πανάκριβα κάθε λάθος της. Δεν ξέρω επίσης αν παίζει ρόλο το γεγονός ότι είναι νεοφώτιστη, αλλά σφυρίγματα από την διαιτησία δεν παίρνει. Συνήθως την «σφάζουν» με ή χωρίς αναισθητικό. Και γενικά φέτος οι 3 ομάδες της κατηγορίας από το Κχουζεστάν τρώνε χοντρό κυνήγι.
Θα πάω με τον άσσο ο οποίος δεν είναι για ιδιαίτερο ποντάρισμα. Είναι ένα τυπικό ματς σα να λέμε Λαμία – Βόλος, με την τρέχουσα αναλογικά κατάσταση των ομάδων του δικού μας πρωταθλήματος να μοιάζει πολύ με τις δύο Ιρανικές την τρέχουσα στιγμή.
