Φυσικά και παρακολουθώ την Εθνική του μπάσκετ που αγωνίζεται στη Μανίλα για το καλύτερο δυνατό. Αυτό το καλύτερο δυνατό ως τώρα νομίζω το πέτυχε, αφού στη χειρότερη εξασφάλισε την συμμετοχή της στο προολυμπιακό τουρνουά. Ενόψει υπάρχει η μάχη που θα δώσει με την Λιθουανία (μετά υπάρχει το Μαυροβούνιο) για την είσοδο στην 8αδα που θα εξασφαλιστεί μόνο με 2/2 νίκες. Άρα η Ελλάδα πρέπει να ψάξει για μία υπέρβαση που αμφιβάλλω αν μπορεί να πετύχει.
Σύμφωνα με τη λογική αλλά και τα στοιχεία κόντρα στους Λιθουανούς, η εθνική μας είναι καθαρό αουτσάιντερ. Δυστυχώς το ρόστερ μας είναι πολύ φτωχό σε σχέση με τους αντιπάλους μας που υπερτερούν σε όλα, έχοντας από δύο εξαιρετικούς παίκτες σε κάθε θέση που εμείς δεν έχουμε. Όπως και εμείς, έτσι και οι Λιθουανοί έχουν 4-5 βαρβάτες απουσίες, με τη διαφορά όμως πως η δεξαμενή άντλησης αντικαταστατών για αυτούς ήταν γεμάτη ενώ σε μας άδεια. Ως τώρα διαθέτουν την καλύτερη άμυνα του τουρνουά, έχουν τα περισσότερα ριμπάουντ και γενικά εξαιρετική παρουσία.
Εμείς για να έχουμε ελπίδες, πέραν από το ομαδικό πνεύμα και την ψυχολογία που έχουμε, πρέπει να κάνουμε το υπεραπόλυτο ματς. Όμως υστερούμε σε διάφορους τομείς. Κοντά στο καλάθι θα έχουμε θέμα, στην περιφέρεια δεν έχουμε το σίγουρο σουτ αλλά το ευκαιριακό σουτ (πχ ο Λαρεντζάκης), ενώ ο πάγκος μας δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει ευρύ το ροτέισον, Αυτό σημαίνει πως και πάλι ο Ουόκαπ θα ξεζουμιστεί, ο οποίος μάλιστα έχει μόλις 4 λάθη σε 3 ματς (με τις ΗΠΑ είχε μηδέν λάθη). Είναι όμως απόλυτα βέβαιον πως θα τον παίξουν ασφυκτικά για να τον περιορίσουν και να συμβεί αυτό, θα έχουμε σοβαρότατο θέμα.
Στο μπάσκετ ο παράγοντας τύχη είναι σχεδόν αμελητέα ποσότητα, υπό την έννοια ότι η καλύτερη ομάδα σχεδόν πάντα θα κερδίσει. Δεν είναι ποδόσφαιρο για να παρκάρεις «πούλμαν» και «νταλίκες» για να πάρεις το «Χ». Είσαι καλύτερος, νικάς, δεν είσαι, χάνεις. Εκτιμώ λοιπόν ότι με τις παρούσες συνθήκες οι Λιθουανοί είναι καλύτεροι και θα χτίσω ένα ποντάρισμα πάνω τους.
*ισχύουν όροι και προϋποθέσεις
