Κάνω την έκπληξη και για τρίτη σερί μέρα ασχολούμαι με Ευρώπη. Όχι ότι δεν υπάρχει δράση στα εξωτικά μου πρωταθλήματα (π.χ. Μαρόκο με δύο ματσάρες), αλλά δεν με βολεύουν τα ματς από άποψη ειδήσεων και αποδόσεων. Πάω λοιπόν Ιταλία. Ναι στην Ιταλία που δεν θυμάμαι πότε το έκανα για τελευταία φορά. Το πρωτάθλημα αυτό δυστυχώς άλλαξε πολύ τα τελευταία χρόνια. Χάσαμε την ίντριγκα, τα σενάρια, το ξεφώνημα αγώνων μέσω των αποδόσεων που περιμένανε να βγουν κάθε Πέμπτη (πιο πριν ποτέ και ποιός θυμάται κάτι ισοπαλίες του 1.20;), την απόβαση Ιταλών στην Πάτρα για να παίξουν μαζικά στην ελληνική στοιχηματική εταιρεία κατεβατά τα ιταλικά ματς και διάφορα άλλα πολλά που μας άρεσαν τότε. Ομορφιές ανεπανάληπτες.
Τώρα η κατάσταση έγινε εξαιρετικά απρόβλεπτη και πολύ δύσκολη προς όφελος βέβαια του μπουκ αλλά και των εν Ιταλία μη σύννομων μπούκηδων από την Ρώμη και κάτω. Καταλαβαίνετε τι εννοώ. Εννοώ αυτούς που ελέγχουν πρόσωπα και πράγματα και που πριμοδοτούν στο κουπόνι τους τα παρολιά. Έχουν θησαυρίσει. Άνθρωπος εκεί δεν κόβει δελτίο όπως μαθαίνω. Δυστυχώς η γνώση και οι «ποιοτικές» γνωριμίες που είχαμε αποκτήσει και στις οποίες είχαμε επενδύσει τότε, έπαψαν να αποδίδουν. Λόγος για τον οποίον γενικά έπαψα πλέον να ακουμπάω Ιταλία. Όμως σήμερα κάνω εξαίρεση για τον αγώνα Γιουβέντους - Λέτσε.
Ουδείς λογικός άνθρωπος θα ακουμπούσε Γιουβέντους με όσα βλέπει, αν βέβαια την παρακολουθεί, αυτή την περίοδο. Να βρίζει είναι το λογικό. Αφερέγγυα ομάδα, που συμπλήρωσε ένα μήνα χωρίς νίκη (0-1-3), με μέτριες εμφανίσεις. Πρόβλημα στο σκοράρισμα, πρόβλημα στην άμυνα και γενικώς πρόβλημα. Την είδα στα 3 τελευταία και εκνευρίστηκα στο τελευταίο με την Μπολόνια, με το πολωνέζικο ταγάρι, τον Μίλικ (άλλο Νάπολι ρε ταγάρι τη σεζόν 2018-19, άλλο Γιούβε να του πείτε). Τι τα θες μωρέ τα κόλπα και τα τσαλίμια στα πέναλτι και πηδάς σα κατσίκι; Έχετε κολλήσει με αυτή την αηδία. Φτάνει. Μην μου πείτε ισοφάρισε και εξιλεώθηκε. Η ουσία είναι ότι αυτή η Γιούβε στερείται σε ποιότητα. Για το Λέτσε τι να πούμε. Μαραζώνει στην 16η θέση πασχίζοντας να σωθεί. Πήρε ανάσα με τη νίκη επί της Ούντινε, τερματίζοντας ένα αρνητικό σερί οκτώ αγώνων χωρίς τρίποντο (0-1-7). Τώρα πάει στη Γιούβε με μία προϊστορία άστα να πάνε.
Ο μπουκ βλέποντας τα συνεχόμενα «κατορθώματα» της Γιούβε τσίμπησε τον άσο προς τα πάνω και δεν με χαλάει. Δε με χαλάει επίσης το γεγονός πως δεν παίζει ο αρχισκόρερ Στρεφέτσα της Λέτσε, ότι η Γιούβε πάει στο ματς χωρίς απουσίες και με πίεση αποτελέσματος, μήπως και πάρει επιτέλους τα μπουτάκια της και παίξει λίγο μπαλίτσα. Μήπως γίνει ρε παιδάκι μου η σεβάσμια «Vecchia Signora» όπως την ξέρουμε. Πάω υποχρεωτικά σε «χτισιματάκι» για να προκύψει κάτι αξιοπρεπές. Το πρόγραμμα Ιταλία που είναι χωρισμένο έξυπνα στη μέση έχει βέβαια κι άλλα ματς. Μόλις σπάσει κάτι από τα ματς των 7 και κουβαδιάσει τα παρολιά, οι Ιταλοί θα τρέξουν σφαίρα να ρεφάρουν σε αυτά των 9, οπότε το αίμα θα τρέξει άφθονο. Έτσι γίνεται. Ελπίζω να την γλυτώσω με τη Γιούβε.
