Το πρωτάθλημα στα Η.Α.Ε. προσφέρεται σε όσους κάνουν κέφι να βλέπουν ανοιχτά ματς, θέαμα, πολλά γκολ, χωρίς σκοπιμότητες, δίχως φασαρίες, επεισόδια, φανατισμούς, φωτοβολίδες και καπνογόνα. Οι γηπεδικές τους εγκαταστάσεις είναι άψογες και υποδειγματικές, με την ανάγκη για… μεζούρες ανύπαρκτη. Μεζούρες έχουν μόνο στα ραφτάδικα. Ευτυχώς εκεί δεν υπάρχει «κίτρινος» τύπος, ούτε «αμερόληπτοι» δημοσιογράφοι που κάνουν το άσπρο - μαύρο, άσε που ο κόσμος εκεί δεν ξέρει τι είναι το ποδοσφαιρικό «σανό». Ο σανοπώλης ως επάγγελμα εκεί είναι ακόμα άγνωστο. Και για να μην παρεξηγηθεί κανείς ευέξαπτος, αναφέρομαι μόνο ποδοσφαιρικά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν κρίνω τη χώρα ως κουλτούρα ή πολιτικό σύστημα, με το οποίο διαφωνώ με κάθε τρόπο. Κρίνω ως ποδοσφαιρικό πολιτισμό που εκεί είναι άψογος. Από το πρωτάθλημα αυτό βέβαια λείπουν άλλα βασικά στοιχεία ώστε να θεωρηθεί προηγμένο. Οι ντόπιοι παίκτες στερούνται ποιότητας, οπότε οι ομάδες στηρίζονται ουσιαστικά στους ποιοτικούς ξένους που πληρώνουν για να αγωνιστούν στο κράτος τους. Ως χώρα κάνει την αξιέπαινη προσπάθειά της για να βελτιωθεί και βελτιώνεται, με την πάροδο των ετών.
Μία από τις ομάδες που πρωταγωνιστούν στη χώρα, είναι η Αλ Αΐν, η διασημότερη, με έδρα του Άμπου Ντάμπι. Πλήθος οι τίτλοι που έχει κατακτήσει, με σημαντικότερο το Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας (η μόνη που το κατάφερε από τα Εμιράτα). Φέτος που προσπαθεί να υπερασπιστεί τον τίτλο της, βρίσκεται στην 4η θέση, δύο πόντους πίσω από την Σαμπάμ Αλ Άχλι Ντουμπάι, με την Αλ Ουάσλ και Αλ Ουάχντα να παρεμβάλλονται. Θα υποδεχτεί την παραπαίουσα και έτοιμη για... φούντο Ντίμπα Αλ Φουτζαϊράχ. Ούσα τελευταία η Ντίμπα με 4 πόντους, «τρώει» μέσο όρο δύο γκολ ανά ματς, αποτελώντας τη χαρά όλων των αντίπαλων ομάδων. Με επίδοση 1-1-15 με 9-35 γκολ καταλαβαίνεται τι γίνεται.
Υπό κανονικές συνθήκες, θα δω στο χαλαρό ένα ευχάριστο, ανοιχτό και καθαρό ματς, Θα περιμένω να γίνουν πολλές φάσεις, τις περισσότερες θα πρέπει να τις κάνει η Αλ Αΐν με τον Ουκρανό Γιαρμολένκο, που περιμένω να κερδίσει ξεπερνώντας το χάντικαπ που προτείνω.
