Δεν έχω να περιμένω τίποτα να διαβάσω για το ματς Γαλλία – Μαρόκο, μέχρι την ημέρα που θα γίνει. Το αγωνιστικό ρεπορτάζ ενδεχομένως να ενδιαφέρει τους αναλυτές ή όσους ίσως παίζουν ειδικά στοιχήματα.
Εμείς οι ελάχιστοι εραστές των πρωταθλημάτων των «άγονων» γραμμών που μας λοιδορούν και μας χλευάζουν (μέχρι και «ψέκια» μας λένε), αυτή την περίοδο με αυτά κάνει η εθνική του Μαρόκου, μειδιούμε με όσα ακούμε και διαβάζουμε. Μου κάνει δε εντύπωση πως τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης (τα ευρέως αναγνωρισμένα), ουδένα και ουδείς ανέφερε δύο πράγματα για το πρωτάθλημα αυτής της χώρας. Λες και οι παίκτες της εθνικής είτε έπεσαν από τον ουρανό, είτε όλοι γεννήθηκαν εκτός Μαρόκου, είτε όλοι μεγάλωσαν ποδοσφαιρικά στην... Μπάγερν Μονάχου. Για παράδειγμα αυτή η παιχτούρα, ο Γιουσέφ Εν-Νεσίρι που το κάρφωσε στους Πορτογάλους πηδώντας στα 2,80, έπαιζε στη Μαχρέμπ Φεζ και μετά τον γράπωσε η Μάλαγα (έπαιζε πρώτα στη Μάλαγα Β και έβγαζε μάτια), μετά η Λεγανές και μετά η Σεβίλλη. Το να πάρω την αποστολή του Μαρόκου και να λέω ο ένας παίζει εκεί και ο άλλος αλλού, είναι το μόνο εύκολο. Κάτι παραπάνω ρε παιδιά έχετε να πείτε να μάθει ο κόσμος; Τουλάχιστον σε αυτή τη στήλη του μοναδικού Foxbet, εδώ και 4 χρόνια σάς έχω κάνει κοινωνούς με το πρωτάθλημα αυτής της χώρας και ξέρετε άπειρα περισσότερα. Μόνο να σας γράψω «Ουιντάντ» και «Ρατζά», καταλάβατε πολλά. Προσωπικά δεν μου προξενεί εντύπωση η απόδοση της εθνικής ομάδας. Τα γνωρίσματά της τα βλέπω στους αγώνες των ομάδων στο τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο είναι εξαιρετικά δυνατό, με ποιοτικούς παίκτες. Δύσκολα θα φτούραγαν εκεί ελληνικές ομάδες διότι εκεί τρέχουν 90 λεπτά. Δεν αστειεύονται όπως νομίζουν οι πολλοί.
Δεν θα μου κάνει επίσης καμία εντύπωση αν μετά το Μουντιάλ ξεχυθούν τα «λικόρνια» στο Μαρόκο και σκουπίσουν όλους τους καλούς ποδοσφαιριστές. Όχι ότι δεν το κάνουν ήδη από χρόνια, αλλά εδώ λέμε να κάνουν «παιδομάζωμα». Για να τα λέω όμως όλα, όπως ξέρετε η αποστολή της εθνικής του Μαρόκου απαρτίζεται με παίκτες που αγωνίζονται στα ξένα πρωταθλήματα και όχι στο εγχώριο, με εξαίρεση τρεις παίκτες της Ουιντάντ (Ταγναουτί (Τ), Ατιγιάτ Αλλάχ (Α), Ζαμπράνε (Μ)). Ακόμα και τον εθνικό της προπονητή, τον Ουαλίντ Ρεγκραγκί, σας τον είχα αναφέρει εδώ πολλές φορές, αφού ήταν στην Ουιντάντ μέχρι πριν δυόμιση μήνες. Πανάξιος, πανέξυπνος και ικανότατος. Τυχαίο πως επί των ημερών του η Ουιντάντ φέτος σήκωσε κούπα πρωταθλήματος και Τσάμπιονς Λιγκ Αφρικής; Το Μαρόκο κατά τη γνώμη πολλών και έχουν δίκιο, θυμίζει την εθνική Ελλάδος που έκανε το θαύμα. Βλέπω την ίδια πετυχημένη συνταγή και πορεία. Προσηλωμένο στην τακτική του συνεχώς, ικανότατο, μαχητικό, σκληρό όσο δεν πάει και με το ηθικό στα ύψη.
Για τη Γαλλία σας τα ανέφερα πρόσφατα στον αγώνα της με την Αγγλία και εκ των υστέρων δικαιώθηκα, σε όσα έγραψα. Πολύ καλή ομάδα η Αγγλία, έπαιξε ωραία, άρεσε, αλλά ως εκεί. Δεν μπορούν παραπάνω, πολύ απλά. Οι Γάλλοι ως γνωστόν διαθέτουν βέβαια παικταράδες, ικανούς να σε καθαρίσουν με μία-δυο ατομικές ενέργειες. Ελπίζω πάντως να μην κάνουν το λάθος και υποτιμήσουν το Μαρόκο. Δεν πιστεύω πως θα το κάνουν αλλά αντίθετα θα κατέβουν πολύ σοβαροί. Το ματς δε σηκώνει ούτε αστεία, ούτε χαβαλέ. Οι εμφανίσεις τους ως τώρα είναι σοβαρές και αξιόπιστες, αλλά τώρα θα πρέπει να βρουν λύσεις σε ένα τρόπο παιχνιδιού της αντιπάλου ομάδας που δεν τους είναι καθόλου άγνωστος. Δηλαδή όπου πάει ο Εμπαπέ, ο Ζιρού, ο Ραμπιό ή ο Ντεμπελέ τους παίζουν ανοιχτά ή «ταμπούρι» του φόβου; Συνεπώς εκτιμώ πως οι Γάλλοι θα βρουν τον τρόπο να ξεγλιστρήσουν. Ο Εμπαπέ χώρους για να τρέχει δεν θα βρει εύκολα, ο Γκριεζμάν και ο Ραμπιό δύσκολα θα μείνουν χωρίς «ακολούθους», ο δε Ζιρού πρέπει να γίνει «χέλι». Ατέλειωτες σέντρες πάντως δεν περιμένω να δω. Αυτό δεν είναι μπάλα, είναι αγγλική αηδία.
Ως τώρα στη στήλη δεν ασχολήθηκα καθόλου με το Μαρόκο, αλλά το κάνω τώρα που πιστεύω πως η πορεία του έφτασε στο τέλος της. Έκανε την υπέρβασή του και χίλια μπράβο! Ακόμα και στατιστικά να το δούμε, φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο (δεν λέω αδύνατο), να μην δεχτεί και αυτή τη φορά κανονικό γκολ (σύνολο 8 ματς επί ημερών Ρεγκραγκί, 5 στο Μουντιάλ συν 3 φιλικά). Με τον Καναδά θυμίζω το γκολ που δέχτηκε ήταν αυτογκόλ του Ναγέφ Αγκέρντ της Γουέστ Χαμ (ξεκίνησε από την FUS Ραμπάτ). Ρίσκο η εκτίμηση που κάνω και μπορεί να εκτεθώ, αλλά αυτό πιστεύω, αυτό σας μεταφέρω, αυτό έπαιξα.
Υ.Γ. Η φάση του γκολ στο Κηφισιά – ΟΦ Ιεράπετρας. Έτσι χάσαμε το στοίχημα στο 98ο λεπτό το Σάββατο. Ούτε τέσσερις της Κηφισιάς δεν ήταν οφσάιντ, άρα σωστά μέτρησε το γκολ.
