Με εξαιρετικό ενδιαφέρον περιμένουμε την αναμέτρηση ανάμεσα στους Ολλανδούς και τους Αργεντινούς. Τα «κομπιούτερ» δίνουν στον άσσο πιθανότητες επαλήθευσης 44,2%, στην ισοπαλία 28,7% και στο διπλό 27,1%. Τις δύο τελευταίες φορές που συναντήθηκαν σε Μουντιάλ, στους ομίλους του 2006 και στον ημιτελικό του 2014 (η Αργεντινή πέρασε στα πέναλτι), οι αγώνες τους ολοκληρώθηκαν χωρίς γκολ.
Θα ήθελα να μου πει κάποιος, αν τέλειωνε αυτή τη στιγμή το Μουντιάλ, τι θα θυμόταν από αυτή την Ολλανδία. Προσωπικά δεν θα θυμόμουν απολύτως τίποτα, πέραν του στατιστικού ότι είναι 19 σερί ματς αήττητη. Έχει καμία σχέση αυτή η Ολλανδία με κάποια από τις παλαιότερες εκδόσεις της; Αλίμονο αν κάποιος είναι ευχαριστημένος με το θέαμα που προσφέρει. Για την Ολλανδία μιλάμε και όχι για το Μαρόκο. Για να δικαιολογηθούν τα πεπραγμένα της, διαβάζω τον κλισέ (παντελώς άστοχο για μένα) χαρακτηρισμό ότι είναι «κυνική». Είναι δηλαδή προσόν να είσαι κυνικός, εκτός και δεν ξέρουμε την έννοια της λέξης.
Εγώ δεν είδα να συμπεριφέρεται απρεπώς και χωρίς ευγένεια στο γήπεδο. Δεν διέκρινα στοιχεία κυνισμού όπως αρνητισμό, απογοήτευση, περιφρόνηση, φόβο ή άγχος στους αγώνες της, ούτε διάβασα να κάνουν απαξιωτικές δηλώσεις για κανέναν. Διαβάζω όμως κριτική από τα μέσα ενημέρωσης και τους οπαδούς της για τη συντηρητική προσέγγισή της. Πιστεύω πως επειδή γνωρίζουν τις περιορισμένες δυνατότητές τους για πιο επιθετικό στυλ, επέλεξαν ένα τρόπο παιχνιδιού που θα τους φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η Ολλανδία διαπρέπει στο να αρπάζει τις ευκαιρίες της συνεπώς ξεχωρίζει για τον πραγματισμό της. Για αυτήν αληθές είναι μόνο ότι πρακτικά την ωφελεί με την τακτική της, στο να πάρει δηλαδή αυτό που θέλει.
Η Αργεντινή είναι βέβαια άλλο κεφάλαιο. Η χαρά των ποδοσφαιρόφιλων που θέλουν να βλέπουν γκολ και θέαμα. Ωστόσο κατά γενική παραδοχή, τόσο η Αργεντινή όσο και η Βραζιλία έχουν γίνει ποδοσφαιρικά καθαρά «Ευρωπαϊστές». Διέκριναν πως ο δικός τους τρόπος ποδοσφαίρου είναι πλέον ξεπερασμένος αν θέλεις να διεκδικήσεις τρόπαια και διακρίσεις. Οπότε χάθηκε οριστικά αυτό το λάτιν φαντεζί που άρεσε και αγάπησε ο φίλαθλος κόσμος σε όλο τον πλανήτη. Όπως και να έχει τώρα στην Αργεντινή υπάρχει βέβαια ο Μέσι και ο Άλβαρες, που θα πρέπει να αγωνιστούν απέναντι στην πιο ικανή ως τώρα ομάδα που αντιμετώπισαν και να βρουν λύσεις. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν, όπως επίσης δεν ξέρω αν η άμυνα της Αργεντινής θα μπορεί να ανταποκριθεί (το ελπίζω) στις αστραπιαίες αντεπιθέσεις των Ολλανδών. Πάντως προσθέτω το γεγονός πως διαχρονικά η Αργεντινή έχει τρομερές δυσκολίες με τους Ολλανδούς. Η παράταση και τα πέναλτι συνήθως είναι η διέξοδός της.
Οι ποδοσφαιρόφιλοι, στους οποίους ανήκω, ελπίζουν σε ένα ημιτελικό ανάμεσα σε Αργεντινή και Βραζιλία (που υποστηρίζω). Εκτιμώ πως αυτό θα συμβεί, αλλά δεν ξέρω τον τρόπο, όσον αφορά το συγκεκριμένο αγώνα που θα περάσει η Αργεντινή. Ταυτόχρονα εκτιμώ πως το σκορ δεν θα πάρει μεγάλες διαστάσεις.
