Σήμερα η στήλη πάει στην Λαϊκή «Δημοκρατία» της Κίνας. Από τότε που κυβερνήθηκε από την αποκληθείσα «συμμορία των τεσσάρων» πέρασαν χρόνια, ωστόσο το καθεστώς καλά κρατεί. Εγώ βέβαια πάω εκεί για ποδοσφαιρικούς λόγους και πιο συγκεκριμένα για μία αναμέτρηση ανάμεσα σε... σαπάκια. Η πολυτροπαιούχος ομάδα της χώρας (8 πρωταθλήματα, 2 Ασιατικά και πολλά άλλα), η Γκουανγκζού Εβεργκράντε («Νέβεργκραντε» θα γίνει σύντομα όπως πάει) αντιμετωπίζει τη Χεμπέι, σε ένα ματς που ειλικρινά δεν ξέρω αν βρω τα κουράγια να το δω. Θέλει ισχυρή κράση για να κάτσεις δεις αυτά τα δύο «καφενεία».
Ότι χειρότερο υπάρχει ως τώρα στη κατηγορία είναι η Γκουανγκζού. Έχει σε 4 αγώνες ισάριθμες ήττες, χωρίς μάλιστα να σημειώσει γκολ, έχοντας δεχτεί 9. Άρα ομάδα ορισμός της «άγκολης». Απειλεί να σπάσει όπως πάει το «άγκολο» ρεκόρ 7 αγώνων που είχε σημειώσει το 2007, αλλά και το σερί ηττών (6) που είχε από το 1997. Φανταστείτε πως κατάντησε αυτή η ομάδα όταν την περίοδο από το 2010 ως το 2011 έκανε 44 αήττητους αγώνες.
Η αντίπαλος της, η Χεμπέι, ακολουθεί κατά πόδας. Ομάδα 13 ετών, χωρίς ουσιαστικά ιστορία, με μεγαλύτερο επίτευγμα ότι παίζει στην top λίγκα της χώρας (κάτι είναι και αυτό). Τρίτη από το τέλος (παρεμβάλλεται το απόλυτο αίσχος της Γκουανγκζού Σίτι, φαίνεται το έχει το μέρος). Και αυτή 4 ήττες σε ισάριθμούς αγώνες, αλλά τουλάχιστον έχει βρει δύο φορές δίχτυα, έχοντας φάει 11, δύο παραπάνω από το άλλο καφενείο. Ορισμός «άμπαλης» ομάδας.
Τι να γίνει άραγε αυτή τη φορά; Το πάω με τις πιθανότητες. Λέω δεν μπορεί. Το καφενείο της Γκουανγκζού δεν θα σκοράρει ούτε αυτή τη φορά; Έχει άπειρα οικονομικά προβλήματα που έχουν κοστίσει στο ρόστερ (δεν έχει ξένους που είναι το Α και το Ω και εκεί), αλλά και το άλλο «καφενείο», που παίζει σχεδόν με νεαρούς (ούτε αυτή φυσικά έχει ξένους), ίδιο μαύρο χάλι κι αδιόρθωτο είναι κι αυτό. Ένα ποδοσφαιρικό αίσχος. Λέω λοιπόν να πάω στο ασιατικό -0.25 των γηπεδούχων έτσι ώστε αα στραβώσουν ξανά να χάσω μισή μίζα στην ισοπαλία. Ε, αν χάσουν βέβαια χαλάλι τους...
