Ήρθε η ώρα και για τον άλλο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, τον «δικό» μας, αυτόν της Αφρικής. Προφανώς αυτός ο τελικός δεν έχει ούτε την παριζιάνικη χλιδή, ούτε την γκλαμουριά και τη δημοσιότητα, ούτε τις φίρμες αλλά ούτε και τα αντίστοιχα φράγκα. Στο Μαρόκο όμως που θα διεξαχθεί ο τελικός του Τσάμπιονς λιγκ της Αφρικής ανάμεσα στην Ουιντάντ και την Αλ Άχλι, θα έχουμε εκπληκτική ατμόσφαιρα, όχι τόσο «σαλονάτη» και κυριλέ αλλά περισσότερο φανατισμένη, ανάμεσα σε δύο εξαιρετικές ομάδες. Ως έδρα του τελικού κόντρα στις επιθυμίες της Αλ Άχλι επιλέχτηκε η έδρα της Ουιντάντ. Πολλά τα γεγονότα και οι διαφωνίες (έδρα, διαιτητής, διαιτητές VAR) επί εβδομάδες για κάθε θέμα μέχρι να φτάσουμε στο ματς. Ας δούμε σύντομα τους δύο μονομάχους.
Αλ Άχλι. Είναι η ιστορικότερη και διασημότερη ομάδα της Αφρικανικής ηπείρου με ιστορία 115 ετών. Η τροπαιοθήκη της στο Κάιρο μπορεί να συγκριθεί μόνον με αυτήν της Ρεάλ Μαδρίτης. Και τι δεν έχει πάρει στο διάβα της τόσα χρόνια από εγχώριους και διεθνείς τίτλους. Έχει 42 πρωταθλήματα, 37 κύπελλα, 10 κατακτήσεις Τσάμπιονς λιγκ, 8 Κονφεντερέισον, 8 Σούπερ καπ και γενικά πλησιάζει τις 150 κούπες. Στον πάγκο της από πέρυσι είναι ο Νοτιοαφρικανός Πίτσο Μοσιμάνε, ο οποίος παρέμεινε διότι και πέρυσι η Αλ Άχλι σήκωσε την κούπα (νίκησε με 3-0 την Κάιζερ Τσιφ). Ως ομάδα διαθέτει αναμφίβολα εξαιρετικούς παίκτες, για αυτό και το στυλ του παιχνιδιού της είναι πάντα άκρως επιθετικό. Ωστόσο μονίμως υποχρεούται να παίζει απέναντι σε κλειστές άμυνες. Η επίθεσή της φέτος στο πρωτάθλημα όπου είναι τα ζόρια, μέχρι πρότινος τα πήγαινε πολύ καλά (32 γκολ σε 11 ματς), αλλά από τις 9 Απριλίου και μετά σκόραρε μόλις 3 φορές σε 5 ματς.
Ουιντάντ Αθλέτικ. Η επίσης ιστορική ομάδα του Μαρόκου που κατοικοεδρεύει στην Καζαμπλάνκα, έχει ιστορία 85 ετών και το όνομά της σημαίνει στα Αραβικά «ειλικρινής στοργή», «αγάπη». Μοιράζεται σε διασημότητα τη χώρα μαζί με την άσπονδη εχθρό της, τη Ρατζά. Επίσης μέγα το πλήθος των τίτλων που έχει κατακτήσει. 21 πρωταθλήματα, 9 κύπελλα, 2 Τσάμπιονς λιγκ (τελευταίο το 2017 κόντρα στην Αλ Άχλι) και γενικά γύρω στις 60 κούπες έχει και αυτή. Προπονητής της από τις 10 Αυγούστου το 2021 είναι ο Μαροκινός Ουαλίντ Ρεγκραγκουί, άλλοτε αμυντικός της Αζαξιό, της Τουλούζ, της Ντιζόν και της Σανταντέρ. Σαν την Αλ Άχλι, το στυλ της είναι ομοίως άκρως επιθετικό. Κατεβαίνει πάντα φαβορί στους αγώνες της συνεπώς και αυτή έχει να αντιμετωπίζει μόνιμα κλειστές άμυνες. Στο εγχώριο πρωτάθλημα είναι πρώτη μπροστά από τη Ρατζά και μεγάλο φαβορί για να το κατακτήσει και φέτος.
Ως περαιτέρω στοιχεία να αναφέρω πως η εμπειρία της Αλ Άχλι αναμενόμενα είναι τεράστια από τελικούς, με τον κόουτς Μοσιμάνε αήττητο. Το ρεπορτάζ των Αιγύπτιων αναφέρει τη σημαντική απουσία στην άμυνα του Μοχάμεντ Αμπντελμονέμ. Επίσης απών είναι ο Μαροκινός αμυντικός Μπαντρ Μπενούν, ο μέσος Λουίς Μικουισόνε και οι από καιρό απόντες Αμάρ Χαμντί (Μ) και Ακράν Ταουφίκ (Μ). Εν γένει κρίνω ότι οι απουσίες δεν επηρεάζουν σε τίποτα του Αιγύπτιους. Η Αλ Άχλι θα ποντάρει πολλά στο ματς με την έντονη επιθετική πίεση που θα ασκήσει, με την ταχύτητα και τις ικανότητες των επιθετικών Σαρίφ, Καντέρ και Ταού, εκτός βέβαια από την ικανότητα να ελέγχει τον ρυθμό με την τριάδα της μεσαίας γραμμής Φατί, Σουλάγια, Ντιάνγκ. Εγγύηση κάτω από τα δοκάρια ο πορτιέρε της Εθνικής ομάδας Σαγιέντ Γκομάα.
Η Ουιντάντ σήμερα παίζει στο σπίτι της, μπροστά στο κοινό της από το οποίο αντλεί τεράστια δύναμη. Η ομάδα παρά το γεγονός ότι την τελευταία 5ετία έχει χάσει πολλά από τα αστέρια της παραμένει κραταιά δύναμη διότι βγάζει εξαιρετικούς παίκτες (Αϊμάν Χασούνι, Ισαάκ Εμπενζά). Από τα πόδια του Γιάχια Ζαμπράν θα οργανώνεται το παιχνίδι της Ουιντάντ και από τα πόδια του Χασούνι θα μοιράζεται η μπάλα στην επίθεση. Γνωστή η τακτική της. Όπως και η Αλ Άχλι έτσι και αυτή διαθέτει εξαιρετικής εμπειρίας τερματοφύλακα, τον Αχμέντ Ρεντά Ταγναουτί. Δεν υπάρχουν απουσίες.
Η εμπειρία λέει Αλ Άχλι, η έδρα όμως που παίζει πάντα ρόλο λέει Ουιντάντ. Η μεσοβέζικη λύση για μένα είναι να πάω με την έδρα (καθότι συμπαθώ και αρκετά την Ουιντάντ) αλλά με κάλυψη.
Η έδρα του τελικού στο Stade Mohammed V
