Η νέα αγωνιστική εβδομάδα ανοίγει με το ματς που κλείνει την 35η αγωνιστική στη Σεγούντα, ανάμεσα στην Αλμερία και την Πονφεραντίνα. Αναμφίβολα ενδιαφέρουσα αναμέτρηση καθώς η Αλμερία θέλει να γυρίσει στη 2η θέση, ενώ η «Πόνφε» να προσεγγίσει ξανά τα μπαράζ.
Ενδεχομένως θυμάστε πως με την Αλμερία έχω ασχοληθεί και άλλες φορές, έχοντας παρουσιάσει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Εκείνο το οποίο πάντως αποδείχτηκε περίτρανα για μία ακόμα φορά είναι πως όταν έρχονται οι αγώνες των Εθνικών ομάδων, οι διεθνείς που φεύγουν την αποδιοργανώνουν, σε σημείο μάλιστα που ακόμα και όταν πια επιστρέφουν, η ομάδα να θέλει ικανό χρόνο για να ξαναπάρει μπροστά. Αποτέλεσμα τώρα να είναι δύο σερί ματς χωρίς νίκη. Θα μου πείτε πως δύο ματς είναι λίγα, αλλά θα απαντήσω ότι για το φετινό επίπεδο της Αλμερία είναι πάρα πολλά. Θα βάλω επίσης το στατιστικό στοιχείο που αφορά τους πόντους για την απευθείας άνοδο, το οποίο δείχνει να είναι οι 79-80 πόντοι. Αυτό σημαίνει πως η Αλμερία θέλει ακόμα 17 πόντους και στο παιχνίδι υπάρχουν 24. Αν δούμε το πρόγραμμά της, έχουμε στη συνέχεια Βαγιαδολίδ, Χιχόν, Μπούργος, Αμορεμπιέτα, Σοσιεδάδ Β, Αλκορκόν και Λεγανές. Άρα το ζόρι είναι τώρα, προς το φινάλε ηρεμεί το πρόγραμμα.
Η Πονφεραντίνα δείχνει να μένει από καύσιμα. Είναι για 6ο σερί ματς χωρίς νίκη και για πρώτη φορά εκτός θέσεων μπαράζ, από την αρχή του πρωταθλήματος, μετά την εντός έδρας ήττα από τη Λας Πάλμας. Φυσικά ως ομάδα της κορυφής παρακολουθούσα όλους τους αγώνες της και ταυτόχρονα τις αποδόσεις του μπουκ. Μου έκανε εντύπωση ότι δεν κέρδισε ποτέ της εκτίμησης του μπουκ που την απαξίωνε συνέχεια στις αποδόσεις του. Εννοώ τις έδινε μόνιμα αναλογικά πολύ μεγάλες αποδόσεις, κρίνοντας πως είναι ανίκανη για επιτυχίες, φοβίζοντας εμάς ταυτόχρονα. Βέβαια, τώρα δείχνει πως θα δικαιωθεί, αλλά ας μην βιαζόμαστε. Το πρόγραμμά της δείχνει πως έχει βατά ματς ως το φινάλε, με εξαίρεση αυτό στη Βαγιαδολίδ.
Εδώ δεν περιμένω έκπληξη (εννοώ διπλό). Περιμένω όμως ακόμα ένα δύσκολο και αμφίρροπο ματς (εδώ και καιρό στοιχηματικά δεν μου έχουν κάτσει εύκολα ματς στην εξέλιξή τους, σπρώχνω αβέρτα), ανάμεσα σε δύο καλές ομάδες με γκολτζήδες παίκτες. Το ντερέκι ο Νιγηριανός Σαδίκ από Αλμερία (είναι σε ραμαζάνι αυτήν την περίοδο), η μπαλαδόφατσα ο Βραζιλιάνος Γιούρι από Πόνφε. Εν κατακλείδι, ως δυναμική, ποιότητα, αξία και μεγαλύτερο κίνητρο υπερτερεί η Αλμερία. Δεν είδα κάτι στο αγωνιστικό ρεπορτάζ αμφοτέρων που να με «μαγκώνει» από το να κρίνω πως θα είναι η νικήτρια.
