Το πρόγραμμα της ημέρας δείχνει και είναι μεγαλούτσικο, αλλά πολύ μπέρδεμα ρε φίλε μου. Εντάξει αυτοί που σκαλίζουν στα αζήτητα θα βρουν ψωμάκι, παράδεισος είναι δεν λέω, αλλά ο υπόλοιπος κοσμάκης πως θα την βγάλει; Οι μουρλοί ευτυχώς δεν είναι πολλοί. Λέω λοιπόν εγώ να αφήσω κάτι περίεργες επιλογές που είχα στο νου μου και να πάω για «ψώνια» στην Αίγυπτο σε κάτι πολύ πιο νορμάλ.
Εκεί έχει το εξ αναβολής ματσάκιον ανάμεσα στην Αλ Άχλι που υποδέχεται την Αλ Ιτιχάντ (όχι αυτή που με κουβάδιασε προχτές χάνοντας ότι ευκαιρία μπορεί να διανοηθεί νους ανθρώπου). Δυστυχώς δεν έχουμε δυνατότητα επιλογής ούτε μπορούμε να κάνουμε παζάρια, έτσι όπως είναι το καθεστώς στην πανέμορφη αγορά Χαν ελ-Χαλίλι στο Κάιρο. Αντί να χτυπήσουμε κανένα δυνατό σιροπιαστό ή να πάρουμε κανένα αρωματάκι ή ζόρικες δερμάτινες παντοφλίτσες (καλοκαίρι έρχεται ντε), ψωνίζουμε τη φτηνάτζα που μας σερβίρει ο μπουκ και λέμε κι ευχαριστώ...
Ούτε τίποτα το περίεργο υπάρχει στο ματς ούτε κάτι το ξεχωριστό. Η Αλ Άχλι είναι πρώτη στη βαθμολογία και μετά την επιτυχή της προσπάθεια στο Τσάμπιονς Λιγκ όπου πέρασε στην επόμενη φάση, επικεντρώνεται στο πρωτάθλημα. Εκεί η μάχη θα δοθεί βέβαια με τη Ζαμάλεκ και την Πύραμιντς. Η Ιτιχάντ είναι 11η με μόνο στόχο τη σωτηρία. Ως ομάδα δεν είναι τίποτα να τη δεις και να ανατριχιάσεις. Υπό κανονικές συνθήκες ο άσος δεν σπάει, το ζητούμενο όμως για μένα είναι να καλυφθεί το χάντικαπ, έτσι ώστε τα ψώνια μας μην είναι της ξεφτίλας τελείως. Εντάξει ένα καφεδάκι να το βγάλουμε ρε αδελφέ στο φινάλε κάνοντας το αλκοολίκι μας.
Υ.Γ. Ίσως μερικοί παρατηρήσατε το αργό της ώρα που διεξάγονται οι αγώνες. Είναι λόγω του Ραμαζάνι όπου οι παίκτες θα πρέπει να πιούνε και να τσιμπήσουν τίποτα, μη πέσουνε κάτω ξεροί. Θα με φάει το ξενύχτι από δω και μπρος. «Λάτιν» θα γίνω.
