Η στήλη εδώ και λίγες ημέρες προσπαθεί να συντονιστεί με τα στοιχηματικά δρώμενα, αλλά δεν είναι σε θέση να το κάνει. Δεν είναι σε θέση διότι έχει μετακομίσει για λίγες ημέρες στα πολύ νότια της χώρας μας, έχοντας επιδοθεί σε παραδοσιακά «αθλήματα». Ναι, τηρούμε τις παραδόσεις και βγάζουμε το ρακάκι μας να πάει καλά η χρονιά (καλά μωρέ θα πάει), αλλά προπαντός σμίγουμε με χωριανούς, καλά κοπέλια όλοι τους και περνάμε όσο πιο καλά μπορούμε. Βέβαια γίνονται και καταχρήσεις, για αυτό και η «ασταθής ισορροπία» των τελευταίων ημερών, μα και πώς να γίνει αλλιώς; Μωρέ την υγειά μας να 'χουμε εμείς κι όλος ο κόσμος, έτσι ώστε κάθε χρόνο να χαιρόμαστε, να γλεντίζομε, να τρώμε και να πίνομε, κι ας παραπατούμε και μια «ολιά», μα δε πειράζει.

Το θέμα βέβαια είναι και στοιχηματικά τι κάνουμε. Χαζεύοντας, λοιπόν, χτες το μεσημέρι το πανέμορφο Λιβυκό πέλαγος, που βλέπετε στη φωτό δεξιά, κάπου αριστερά από κει που ήμασταν όταν καζανίζαμε (η φωτό που βλέπετε στο θέμα) είναι η Αίγυπτος. Στην Αλεξάνδρια, λοιπόν, η Ισμαϊλί θα υποδεχτεί την Αλ Άχλι. Όταν παίζει η Αλ Άχλι όπου και να παίζει είναι το φαβορί. Βέβαια είναι αρχή πρωταθλήματος, οπότε λίγο προσοχή το θέλει το ματς. Νέες ομάδες, νέα πρόσωπα και γενικά αλλαγές. Το ρεπορτάζ καταγράφει μερικές απουσίες παικτών εκατέρωθεν που νομίζω δεν θα παίξουν ρόλο. Ίσως πιο αξιόλογο νέο είναι ότι ο προπονητής της Ισμαϊλί κόλλησε covid-19 ο ταλαίπωρος, είναι καραντίνα και περνά δύσκολα.
Θα πάω λοιπόν συντηρητικά. Δηλαδή θα ψάξω τη νίκη της Αλ Άχλι, αλλά χωρίς να ανοίξει το σκορ. Συνήθως μεταξύ τους δεν τα ανοίγουν. Αν τώρα κάτσω στην «κέντα», τι να κάνουμε. Καλή καρδιά στο φινάλε!