Στη θεωρία η μάχη μεταξύ του Άρη και του Απόλλωνα δείχνει άνιση. Τουλάχιστον αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από την πορεία και την εικόνα των δύο ομάδων ως τώρα. Ο Άρης είναι εμφανώς καλύτερος και από αγώνα σε αγώνα δείχνει να βελτιώνεται. Με αργό ίσως ρυθμό, αλλά προοδεύει. Δεν θα ισχυριστώ ότι έφτασε ακόμα σε υψηλά στάνταρ, όμως σαφώς βαράει το τόπι πολύ καλύτερα από τον σημερινό του αντίπαλο.
Ο Απόλλων δυσκολεύεται υπερβολικά. Άλλαξε υποχρεωτικά προπονητή, αλλά δεν έχει καρπωθεί αυτό το χαρτί. Εκτιμώ πως το βασικότερο πρόβλημα του Απόλλωνα είναι το σκοράρισμα. Δεν έχει τους ποιοτικούς επιθετικούς απέναντι στις σκληρές ελληνικές άμυνες ώστε να μετουσιώσει σε γκολ τις ευκαιρίες του. Σαφώς, βέβαια, υπάρχει και θέμα στην άμυνα, όμως είναι και πρακτικά αδύνατο να... τρώει 4-5 γκολ σε κάθε ματς. Με τον Ιωνικό στο πρώτο ημίχρονο ήταν ανταγωνιστικός όσο σε κανένα ματς ως τώρα, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο ήρθε η κατάρρευση. Δεν έχασε γιατί και ο Ιωνικός του μοιάζει σε διάφορα.
Όπως είναι λογικό στο «Κ. Βικελίδης» θα αμυνθεί την περισσότερη ώρα, συνεπώς το σκορ και η έκτασή του, θα εξαρτηθεί από τον χρόνο του πρώτου γκολ, που περιμένω να σημειωθεί από τον Άρη. Νομίζω ότι κάνω μία λογική επιλογή που θα φανεί, βέβαια, και κατά πόσο είναι εύστοχη. Πάντως, παρατηρείται μέσα στη νύχτα μία ραγδαία άνοδος του «άσου», ίσως γιατί το ρεπορτάζ του Άρη είναι επιβαρυντικό λόγω των απουσιών των Μαντσίνι, Μπρούνο Γκάμα, Φαμπιάνο, Ιτούρμπε και Μπερτόγλιο, συνεπώς είναι δικαιολογημένη. Πάντως, παρά τα προβλήματα, ο Άρης παραμένει το φαβορί.
