Μετά από μέρες επιστρέφω στις διοργανώσεις των «άγονων γραμμών» τις οποίες παρακολουθώ ανελλιπώς. Οφείλω να καταθέσω πως το τελευταίο διάστημα γίνεται παντού το «έλα να δεις». Δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά βλέπω πολλά μαζεμένα παλαβά αποτελέσματα, αγώνες με πολύ περίεργη εξέλιξη, με αρκετά φαβορί ανεξήγητα να σπάνε το ένα μετά το άλλο και γενικά απρόβλεπτες καταστάσεις που με έχουν κάνει πολύ επιφυλακτικό. Διαβάζω δεκάδες νέα ομάδων κάθε μέρα, αλλά συνεχώς κάτι δεν κολλάει καλά. Τέλος πάντων, έχω αποφύγει αρκετές κακοτοπιές, αλλά δεν γίνεται να γλυτώνω συνέχεια.
Σήμερα πάω Μαρόκο σε ένα αγώνα Κυπέλλου διότι βλέπω «καθαρό» το ρεπορτάζ της γηπεδούχου Ουιντάντ. Μετά από πολύ καιρό το μεσοεπιθετικό της κομμάτι δεν έχει ούτε μία απουσία που σημαίνει ότι πάει στο ματς πάσα δύναμη να αντιμετωπίσει εντός έδρας σε μονό αγώνα, τη Σαμπάμπ Μοχαμεντία. Στο πρωτάθλημα η Ουιντάντ είναι πρώτη και η Μοχαμεντία 11η, αλλά ως γνωστό οι αγώνες Κυπέλλου έχουν άλλους κανόνες. Να συμπληρώσω ότι στον αγώνα πρωταθλήματος στις 30 Απριλίου, στο ίδιο γήπεδο το ματς τέλειωσε 1-1.
Οι τόνοι για το ματς έχουν ανέβει καθώς ο πρόεδρος της Μοχαμεντία θα μοιράσει περίπου 5.000 δολάρια σε περίπτωση πρόκρισης, με τον πρόεδρο της Ουιντάντ να κάνει ρελάνς και να δίνει περισσότερα στους δικούς του. Προβλέπω ο πρόεδρος της Μοχαμεντία σε περίπτωση πρόκρισης να ρίξει «δάγκωμα» στους παίκτες του, διότι τα οικονομικά του συλλόγου είναι σε πολύ δύσκολο σημείο. Πάω με χαμηλή μίζα με τη νίκη των γηπεδούχων.
