Είπα σήμερα να ασχοληθώ με το ελληνικό πρωτάθλημα και θυμήθηκα αυτό το «γκαζοζέν» του συχωρεμένου Αλέφαντου. Το είχε πει για ένα αγώνα του Παναθηναϊκού με την Κοπεγχάγη. Όσοι βέβαια δεν έζησαν την περίοδο της κατοχής ή δεν έχουν διαβάσει σχετικά, δεν γνωρίζουν το θέμα γι' αυτό το σύστημα που έδινε κατ’ ανάγκη κίνηση στα τροχοφόρα της εποχής. Κατοχή, ούτε λόγος για καύσιμα, άσε που ό,τι υπήρχε ήταν κάργα νοθευμένο.
ΠΑΟΚ και ΠΑΟ που θα μονομαχήσουν σήμερα θυμίζουν «γκαζοζέν». Αντί για βενζίνη ή πετρέλαιο, καίνε αέριο ξυλόπνευμα. Τα γκαζοζέν ήταν συσκευές που παρήγαγαν αέριο ξυλόπνευμα με πυρόλυση από τη θέρμανση ξύλων. Για τη θέρμανση των ξύλων βέβαια χρησιμοποιούνταν άλλα ξύλα. Το αέριο αυτό στη συνέχεια καιγόταν στη μηχανή του κινητήρα κι άντε να βγάλει ανηφόρα αυτό το πράμα χωρίς ιπποδύναμη.
Ο ΠΑΟ δυστυχώς γι' αυτόν, βρίσκεται μόνιμα στην ανηφόρα, δεν μπορεί ο ταλαίπωρος, διότι είναι απλά άθλιος. Ο ΠΑΟΚ εσχάτως βρήκε μία κατηφορική ευθεία με πολύ μικρή κλίση, και έχει πάρει λίγο φόρα. Λίγη όμως, μη φανταστείτε τίποτα τρελά γκάζια. Ώσπου να ζεσταθούν τα ξύλα στο καζάνι, από τα ξύλα που καίγονται από κάτω του (έτσι γινόταν η παραγωγή του αερίου), περνάει τουλάχιστον ένα ημίχρονο.
Ξεχνάω βέβαια τη λέξη θέαμα. Δεν περιμένουμε ΠΟΤΕ κάτι τέτοιο. Αυτή η έννοια στο ποδόσφαιρό μας έχει καταργηθεί. Μόνο ως εξαίρεση υπάρχει. Μάταια βέβαια κάποιοι προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν με κάθε τρόπο ότι αυτό που βλέπουμε είναι μπάλα. Τι περιμένω; Περιμένω το γκαζοζέν του ΠΑΟΚ να προσπεράσει έστω και οριακά το γκαζοζέν του ΠΑΟ. Νικώντας τον πάει τη διαφορά στο +10, τελειώνει η παράσταση και απαλλασσόμαστε κι εμείς από τον «πονόματο».
