Η αγωνιστική στην Πριμέρα κλείνει σήμερα με τον αγώνα της Ρεάλ Μπέτις που υποδέχεται την Αλαβές. Το κίνητρο νίκης το έχουν φυσικά αμφότερες. Η Μπέτις διότι στοχεύει να βγει Ευρώπη και η Αλαβές για να σώσει το τομάρι της. Το ρεπορτάζ για αμφότερες δεν δείχνει αξιόλογα αγωνιστικά προβλήματα.
Το θέμα βέβαια είναι τι μπορεί η μία και τι μπορεί η άλλη. Ακόμα θυμάμαι ένα ισπανικό δημοσίευα αυστηρής κριτικής στην Μπέτις, σε μία περίοδο φέτος που δεν πήγαινε καλά, που εξηγούσε ότι δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις από την ομάδα του Πελεγρίνι διότι δεν έκανε μεταγραφές το καλοκαίρι και είναι η ίδια ομάδα που πέρυσι κινδύνεψε με φουντάρισμα. Να όμως που προς ώρας η Μπέτις διαψεύδει τους αναλυτές και πιέζει για την 6η θέση.
Η Αλαβές είναι άλλη περίπτωση. Βρίσκεται ιστορικά σε ότι χειρότερο έχει παρουσιάσει στην Πριμέρα διαχρονικά, έχοντας τρομερά προβλήματα σε άμυνα και επίθεση. Το πρόγραμμά της ως το φινάλε, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τέσσερα ματς με άμεσους διεκδικητές της παραμονής. Με Κάντιθ, Ουέσκα μέσα και Εϊμπάρ, Έλτσε εκτός. Εκεί θα ξυρίσουν τον γαμπρό οι «μπαμπαθόρος».
Καταλήγω στο ότι η λογική οδηγεί στον άσο. Εκτός βέβαια και δούμε κανένα από τα κλασικά παλαβά της κατηγορίας που δεν μπορεί να αποκλειστεί, αλλά σε χαρτορίχτρες δεν μπορούμε να πάμε. Δηλαδή να ψάχνω παίκτες επιπέδου Φεκίρ, Χοακίν, Κανάλες, Μπόρχα Ιγλέσιας κλπ. Στην Αλαβές; Αφού δεν υπάρχουν.
Υ.Γ. Το προσωνύμιο «μπαμπαθόρο» της Αλαβές είναι σύνθετη λέξη. Από το «baba» που σημαίνει φάβα και από το «zorro» που σημαίνει σακί. Άρα «σακί με φάβα», γιατί τότε μάλλον η περιοχή θα έβγαζε παραγωγή. Αυτή είναι η απλή εξήγηση διότι υπάρχει και αυτή που λέει ότι κάποτε σήμαινε κάτι το υποτιμητικό (έλλειψη νοημοσύνης), αλλά με την πάροδο των ετών έχει ληφθεί ως όνομα υπερηφάνειας από όλους τους ανθρώπους της Αλαβές.
