Η μεσημεριανή μου περιπέτεια στις «εξωτικές» χώρες θα με πάει τώρα στη Συρία για την αναμέτρηση της Χουτίν από τη Λαττάκεια (Λαοδικεία ή Πάραλος στα ελληνικά) που υποδέχεται την Αλ Χάρζαλεχ από το Χαλέπι (Χαλιβών για τους προγόνους μας, επειδή ήταν τότε το μεγαλύτερο κέντρο παραγωγής χάλυβα στην περιοχή). Μακάρι βέβαια η Λαττάκεια να ήταν έτσι και σήμερα. Αντί γι' αυτήν την εικόνα του 2018, η αντίστοιχη σήμερα είναι ένας απέραντος σωρός από μπάζα. Άλλο κεφάλαιο αυτό...
Τα στοιχεία που έχω είναι λίγα αλλά αγωνιστικά. Δηλαδή η Χουτίν έρχεται μετά την τεράστια νίκη επί της Τισχρίν στο μέγα ντέρμπι με 1-0. Εκμεταλλεύτηκε άψογα τα αγωνιστικά προβλήματα της αντιπάλου της (κουτσουρεμένη επίθεση) και πήρε σπουδαίο τρίποντο εκτός, οπότε παρέμεινε στο κυνήγι της πρωτοπόρου Αλ Τζαΐς (-4). Η Αλ Χάρζαλεχ προέρχεται από τέταρτη σερί ήττα με το ίδιο σκορ 2-1. Το ας πούμε περίεργο γι' αυτήν έχει να κάνει με το γεγονός πως είτε παίζει με τα «μεγαθήρια» είτε με τα μπάζα χάνει με το ίδιο σκορ. Πάντως παλεύει.
Όπως έχω εξηγήσει, στις χώρες αυτές ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Δηλαδή να βγάλουμε (αν βγάλουμε) ένα γκολάκι και... πάπαλα. Δύσκολα έχουμε επιβεβαίωση του φαβορί στο χάντικαπ. Ο μπουκ βέβαια δεν είναι χαζός, τα ξέρει αυτά, τα βλέπει διαρκώς στα στατιστικά του (από ειδήσεις δε σκαμπάζει και δεν τον ενδιαφέρουν στο φινάλε) οπότε δίνει τα χάντικαπ τσιμπημένα. Εδώ δηλαδή δε μου δίνει -0.75 που λογικά θα περάσει και θα πληρώσει έστω το μισό κέρδος (πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να σπάσει το φαβορί, αλλά λέμε τώρα βάση λογικής), αλλά -1 διότι ξέρει τη «δυσκοιλιότητα» και την «αμπαλοσύνη» που έχουν οι ομάδες με το γκολ, διότι αν έρθει οριακός άσος δεν έχουμε κέρδος. Έστω κι έτσι εγώ θα το κυνηγήσω και βλέπουμε.
