Πολύ δύσκολες εξελίσσονται πλέον οι μετακινήσεις μας, οπότε λέω και εγώ να αράξω στην Αφρική. Σήμερα με απασχολεί η αναμέτρηση των γειτόνων ανάμεσα στην Ουγκάντα και το Νότιο Σουδάν, που θα διεξαχθεί χωρίς θεατές, στο «St. Mary's Stadium» (με τεχνητό χλοοτάπητα), στο Κιτέντε Χιλ, μέρος που είναι πολύ πλησίον της πολύβουης Καμπάλα.
Πρόκειται για δύο χώρες πολύπαθες, με τους κατοίκους αυτών των κρατών να περνούν κατά καιρούς τα πάνδεινα. Να θυμίσω τον δικτάτορα - ανθρωποφάγο Αμιν Νταντά που καθάρισε πάνω από 300.000 κόσμο ή τους εμφύλιους στο Σουδάν με τα εκατομμύρια πρόσφυγες που κατέφυγαν στην Ουγκάντα; Τελευταία πάντως άρχισαν αψιμαχίες στρατιωτών στα σύνορα των δύο κρατών με νεκρούς, σε μία περιοχή που δεν έχει ποτέ ησυχία.
Οι δύο εθνικές ομάδες αγωνίζονται στον Β' όμιλο, με την Ουγκάντα 1η με 4 πόντους σε δυο αγώνες και το Ν. Σουδάν με μηδέν βαθμούς επίσης σε δύο. Λογικά εδώ δεν θα δούμε έκπληξη. Δεν θα δούμε διότι όπως διαβάζω, το μεγάλο όπλο των «γερανών» (το προσωνύμιο της Ουγκάντα που παραπέμπει στα όμορφα πουλιά) είναι η άμυνα. Στην επίθεση, παρά τις απουσίες που προέκυψαν (ο Ικπεάζου Μουριμπού της Ουίκομπ και ο Μπάκα της Ουμέα), λύσεις υπάρχουν για τον κόουτς Μακ-Κίνστρι. Δεν είδα κάτι το ξεχωριστό ή ιδιαίτερο από πλευράς φιλοξενούμενων. Έγιναν οι κλασικές δηλώσεις από πλευράς κόουτς Ασού Μπεσόνγκ, του τύπου «πάμε για βαθμούς», «πάμε για νίκη», «μη μας υποτιμήσουν» και τέτοια.
Όπως έγραψα παραπάνω δεν περιμένω έκπληξη αλλά δεν ξανοίγομαι και ποτέ με αυτούς. Κάποτε είδαμε τη συγκινητική, λυρική αντιπολεμική ταινία «Όταν πετούν οι γερανοί». Ε, σήμερα νομίζω οι γερανοί θα «ξαναπετάξουν», αλλά με μέτρο τα 3,5 γκολ στο ματς.
