Μέσα στα τόσο και τόσα προσωνύμια που έχουν οι ομάδες στην Ισπανία, φέτος με την εμφάνιση της Σαμπαντέλ στη κατηγορία προστέθηκε ακόμα ένα. Αυτό των «αρλεκίνων». Βέβαια η Σαμπαντέλ δεν έχει την παραμικρή σχέση με την Ιταλία και το Κάτω Μπέργκαμο, όπου σύμφωνα με την παράδοση γεννήθηκε ο αρλεκίνος. Αιτία για αυτό το προσωνύμιο είναι η φανέλα της, με τα μπλέ και άσπρα τετράγωνα που θυμίζει τους αρλεκίνους του 18ου αιώνα..
Οι «αρλεκίνοι» λοιπόν υποδέχονται τη Μιραντές σε ένα κομβικό για αυτούς ματς. Προέρχονται από τρεις σερί ήττες, απέναντι σε Εσπανιόλ, Μαγιόρκα δηλαδή δύο ομάδες που πριν δυόμιση μήνες ήταν στη Πριμέρα και κόντρα στην μπαρουτοκαπνισμένη Ράγο Βαγιεκάνο. Εκτιμώ το πρόγραμμά της ήταν πολύ βαρύ. Πάντως την είδα και στα τρία ματς και μου άρεσε ιδίως στο τελευταίο με την Εσπανιόλ όπου έχασε στο όριο.
Η Μιραντές έχει αλλάξει αρκετά σε πρόσωπα. Στην ομάδα επιχειρήθηκε ριζική ανανέωση με τον μέσο όρο ηλικία να φτάνει οριακά στα 24 χρόνια. Αυτό έχει υπέρ και κατά. Υπέρ το ότι έχει νιάτα που μπορούν να τρέχουν ακατάπαυστα, να έχουν κίνητρο νίκης και διάκρισης αλλά ταυτόχρονα στερούνται εμπειρίας που η κατηγορία το απαιτεί και το επιβάλλει. Ως τώρα έδωσε 4 ματς με απολογισμό 1-2-1. Η απόδοσή της είχε διακυμάνσεις, με τη νίκη εκτός στη Τενερίφη να προέρχεται από γκάφες ολκής των νησιωτών.
Εν κατακλείδι, ο σημερινός αγώνας για τη Σαμπαντέλ είναι πολύ πιο βατός και μάλλον ο πρώτος της με ομάδα στα μέτρα της. Της δίνω λοιπόν πιθανότητες νίκης.
