Το φετινό «πουλέν» μου ήταν η Ντέπορ. «Ανέλαβα» να τη σώσω και σχεδόν τα «κατάφερα». Θα υποδεχτεί την τελειωμένη Εξτρεμαδούρα και σύμφωνα με τη λογική θα κάνει τη νίκη, θα φτάσει 51 βαθμούς και λογικά θα σωθεί. Βέβαια αυτή η «λογική» με έχει κάψει αφού όλα λογικά τα βλέπω, αλλά δεν είναι. Στα υπέρ αυτής της επιλογής μου, είναι το γεγονός ότι η Λούγο, από την οποία απέχει μόνο 3 βαθμούς, παίζει αργότερα. Συνεπώς δεν θα ξέρει το αποτέλεσμά της, άρα λόγος παραπάνω να πιεστεί για νίκη. Το ρεπορτάζ είναι επιβαρυμένο για την Εξτρεμαδούρα, όσον αφορά τις απουσίες της. Κάποιον ρόλο θα παίξει και αυτό. Ενδεχομένως κάποιο ρόλο παίξει και το γεγονός πως ο κόουτς της ομάδας είναι Γαλιθιάνος. Έχει γεννηθεί σε ένα μέρος κοντά στην Κορούνια, ενώ στην ομώνυμη ομάδα ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής της από τα «τσικό». Δε νομίζω να θέλει να τους στεναχωρέσει.
Το άλλο ματσάκιον είναι αυτό της Σαραγόσα, που υποδέχεται την Οβιέδο. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν γενικότερα. Η Σαραγόσα έκανε 4 σερί ήττες εντός, προσφέροντας «δώρο» την άνοδο στην Ουέσκα. Η οποία Ουέσκα, άκουσον άκουσον, πήγε και έχασε στην τελειωμένη Σανταντέρ. Δικαιούμαι λοιπόν να ψάξω ακόμα μία φορά τη Σαραγόσα και ας με έχει πληγώσει. Άντε άλλη μία. Η Οβιέδο είναι σε απόλυτο κίνδυνο να φουντάρει αλλά στα μάτια μου είναι «σαπάκι». Αν ούτε τώρα η Σαραγόσα εκμεταλλευτεί το τεράστιο κυριολεκτικά δώρο της Ουέσκα, χαλάλι της.
