Μετά τη χθεσινή κόκκινη κάρτα στο ξεκίνημα που μας στέρησε το μπετ, επιστροφή στη Σεγούντα για τρία ματς. Θέλω να πιστεύω ότι ακολουθώ τη ρήση του Πλάτωνος. Γνώση του αντικειμένου έχω (έτσι ισχυρίζομαι), άρα μπορώ να εκφράσω γνώμη, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι είναι η μοναδική ή η σωστότερη όλων των άλλων. Θα σας αναφέρω λοιπόν τι βλέπω αγωνιστικά για την κάθε ομάδα ώστε να δικαιολογήσω το σημείο που θα πάρω.
Κάντιθ – Ρεάλ Οβιέδο. Ομολογώ ότι είχα καιρό να δω την Κάντιθ να παίζει το παιχνιδάκι που της έχει δώσει ως τώρα την πρωτοπορία. Και εξηγώ. Δίνουμε την μπάλα στον αντίπαλο, τον περιμένουμε να πέσει πάνω στον τοίχο μας, κλέβουμε στο κέντρο αν μπορούμε μπάλα, και βγαίνουμε σφαίρα στην αντεπίθεση. Αν δεν κλέψουμε ψάχνουμε από τα άκρα την μπούκα στην αντίπαλη περιοχή. Αυτή η απλή συνταγή την έχει φέρει πρώτη στη βαθμολογία. Ως τώρα, δηλαδή μετά την επανέναρξη, έπαιξε πετυχημένα αυτό το παιχνίδι μόνο στην Έλτσε και πήρε άνετα τον πόντο. Η Οβιέδο στα μάτια μου είναι συνονθύλευμα, γι' αυτό και είναι εκεί που είναι. Αυτό όμως το συνονθύλευμα έχει κάνει πρόοδο στην άμυνα. Δεν εξευτελίζονται πλέον συνεχώς. Δεν την έχω σε υπόληψη, αλλά βλέπω που έχει βελτιωθεί και το αναφέρω. Με τη Μιραντές, για όποιον είδε το ματς, θα παρατήρησε ότι ακόμα γίνονται θαύματα, γι' αυτό και κέρδισε. Αν σήμερα η Κάντιθ παίξει ανθρωπινά στο 70-80% που έπαιζε πριν από τη διακοπή, καθάρισε. Αν, και επειδή υπάρχει το «αν» έχουμε το ασιατικό ως κάλυψη, διότι δεν «βλέπω» διπλό.
Νουμάνθια – Εξτρεμαδούρα. Ορισμός του χάους. Χοντρό μπλέξιμο εδώ διότι παίζεται η κατηγορία. Όποιος χάσει θα τον κλάψουν οι ρέγγες και ιδίως βέβαια αν χάσει η Εξτρεμαδούρα. Αν χάσει η Νουμάνθια, επίσης είναι πιθανά τα δράματα. Αν έρθει Χ θα κλαίνε παρεούλα. Η Νουμάνθια στη Λούγο δεν ήταν καλή, είχε εξάρσεις που δεν έφτασαν για να γλιτώσει, ενώ η Εξτρεμαδούρα ήταν σαφώς καλύτερη της Ράθινγκ (ποια Ράθινγκ όμως). Όμως, από αυτό δεν βγαίνει συμπέρασμα. Αν παίζει ρόλο η εμπειρία αυτή τη στιγμή, αυτή είναι με την πλευρά της Νουμάνθια, διότι είναι μπαρουτοκαπνισμένη ομάδα, με παίκτες «ψημένους» σε τέτοια κρίσιμα ματς. Το έχω ξαναγράψει ότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα πέσει κατηγορία. Η Εξτρεμαδούρα όμως θέλει προσοχή. Η επίδοση 3-9-6 εκτός κάτι δείχνει, στις ισοπαλίες. Η Νουμάνθια αντίστοιχα με το 8-5-5 κάτι δείχνει, επίσης, αλλά η διαφορά εδώ είναι ότι δεν έχει τους οπαδούς της. Εν κατακλείδι, αυτή τη στιγμή πρόκειται για δύο μέτριες ομάδες και ισοδύναμες αγωνιστικά. Θέλω να πιστεύω πως η Νουμάνθια θα κερδίσει την παραμονή. Απαραίτητη όμως η καλυψούλα του χάντικαπ λόγω του «9» (ισοπαλίες) της Εξτρεμαδούρα.
Αλμερία – Τενερίφε. Στα μάτια μου το δυσκολότερο ματς. Το δυσκολότερο διότι η Τενερίφε έχει ανέβει πολύ αγωνιστικά. Έριξε 4 στη Μιραντές και προπαντός πήγε και ξέρανε την Κάντιθ στο άντρο της, εύκολα. Τονίζω το εύκολα. Δεν είναι λίγο αυτό. Η Αλμερία βγάζει ανασφάλεια, άγχος και καμία σιγουριά. Πάντως, έκανε τη νίκη με τη Χιχόν σε ένα πολύ κρίσιμο ματς αλλά το σπουδαιότερο κατά τη γνώμη μου ήταν ότι έπαιξε καλή μπάλα στο δεύτερο ημίχρονο. Είχε δυνάμεις, έκανε φάσεις. Η Τενερίφη απρόσμενα σκόνταψε με τη... Χιτσκοκική Λα Κορούνια (απαπαπα τι πράμα είναι αυτό ρε...), αλλά νομίζω ήταν τυχαίο γεγονός. Ξεκαθαρίζω πως αν η Αλμερία παίξει όπως στο δεύτερο με τη Χιχόν, σε όλο τον αγώνα με την Τενερίφη έχει τύχη, αλλιώς θα έχει την τύχη της Κάντιθ. Προειδοποιώ για να ξέρετε τι ρίσκα θα πάρουμε. Όπως αντιλαμβάνεστε το βασικό πρόβλημα είναι ότι όλες οι ισπανικές ομάδες στην κόντρα είναι ικανότατες. Το έχουν σπουδάσει το άθλημα, δεν είναι τσουρουκάδες. Κάθε ομάδα, λοιπόν, που παίρνει ρίσκα κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να το φάει. Κι εδώ λοιπόν η καλυψούλα με το χάντικαπ κι ελπίζω να μην το φάμε. Ήθελα να ήξερα αυτός ο πολυδισεκατομμυριούχος Σεΐχης που είναι ιδιοκτήτης τι στο ρημάδι «κάνει» τα λεφτά του. Πού τα «επενδύει»;
