Ιούλιος. Καλό μας μήνα. Ο μήνας που φέρει αυτό το όνομα προς τιμήν του Ιουλίου Καίσαρος. Είναι ο Αλωνάρης ή Αλωνιστής καθώς κατά το μήνα Ιούλιο κυρίαρχο στοιχείο ήταν (και μάλλον ακόμα είναι), οι αγροτικές εργασίες της συγκομιδής των σιτηρών, το θέρισμα και το αλώνισμα. Ο μήνας που κάποτε καθάριζαν τα αλώνια για να υποδεχτούν τα σιτηρά, εξ ου και ο μεγάλος μας ποιητής Γεώργιος Δροσίνης έγραψε «στ’ αλώνια καλοσάρωτα και ξεχωρταριασμένα, θα ξαπλωθούν οι θημωνιές, ξανθόμαλλες πλεξίδες». Εμείς πάντως επειδή δεν μπορούμε ακόμα να πάμε σε διακοπές, σκοπό έχουμε να «αλωνέψουμε» τον μπουκ, με τον οποίον μαζί δε κάνουμε και χώρια δε μπορούμε.
Η κατάσταση στη Σεγούντα της Ισπανίας είναι ένα διαρκές θέατρο του παραλόγου. Βλέπουμε συνεχώς ιλαροτραγωδίες, την κόλαση από τον παράδεισο να απέχει ούτε δευτερόλεπτο και γενικά τις ομάδες πάνω που αρχίζουν να κλαίνε να αρχίζουν να γελάνε και τούμπαλιν. Δεν υπάρχει ζώνη στο βαθμολογικό πίνακα που να μην γίνεται το έλα να δεις. Η Σαραγόσα, για παράδειγμα, έχασε προχτές το ματς με την Ουέσκα στο τελευταίο δευτερόλεπτο κι ενώ διαμαρτυρόταν (σωστά) για φάση ορισμό φάουλ και κόκκινης. Αυτόματα οι συνδιεκδικητές της 2ης θέσης αναθάρρησαν διότι η άνοδος έγινε κουβάρια. Ούτε η Κάντιθ, που πάει με μπουκάλες οξυγόνου στην πλάτη για να αντέξει, έχει καθαρίσει.
Πρώτη και καλύτερη λοιπόν αναθάρρησε η Αλμερία, η οποία προερχόταν από το οδυνηρό 2-2 στη Μιραντές, με την ισοφάριση στο 100ό λεπτό, με πέναλτι που της έκοψε τα ύπατα. Το μπινελίκι που έπεσε με το σφύριγμα της λήξης και πέρναγε μέσα από τα μικρόφωνα της τηλεοπτικής μετάδοσης δεν υπάρχει. Ότι «madre» και «padre» υπήρχε πέρασε από γενεές 14. Βλέπω βαθμολογία και είναι στο -4 από Σαραγόσα, η οποία Σαραγόσα οσονούπω πάει στην Τζιρόνα. Ωχ μανούλα μου γλυκιά κι αγαπημένη το τι θα γίνει και το τι θα δούμε εκεί, ιδίως τώρα που είχαμε και αλλαγή προπονητή στην Τζιρόνα (στο ξαφνικό και απρόσμενο).
Υποδέχεται λοιπόν τη Χιχόν η οποία θεωρητικά ψάχνει τα μπαράζ. Λέω το θεωρητικό σύμφωνα με τη βαθμολογία, καθώς στην έναρξη της 37ης αγωνιστικής, είναι στο -2 από την 6η θέση. Όμως, μπροστά της έχει 4 ομάδες. Έχει ακόμα Τζιρόνα, Μάλαγα και Ουέσκα εντός. Δεν τα λες κι εύκολα. Έχει εκτός Αλμπαθέτε και Εξτρεμαδούρα που τα λες κάπως εύκολα, αν ως τότε η Αλμπαθέτε έχει σωθεί και η Εξτρεμαδούρα έχει πέσει. Η Χιχόν εκτός είναι στο 4-6-8, δείγμα ότι δύσκολα κερδίζει αλλά και δύσκολα γενικά χάνει. Σε κάθε περίπτωση έχω την άποψη ότι η Αλμερία ως ομάδα και σύνολο είναι καλύτερη. Αν είχε κόσμο δεν θα κουβέντιαζα καν τον άσο, τώρα όμως θα πάρω λίγο την κάλυψη στο χάντικαπ λόγω των ισοπαλιών της Χιχόν, αλλά και του απρόβλεπτου της κατηγορίας. Ελπίζω μόνο μη δω επανάληψη στατιστικών τύπου Σαραγόσα (3 σερί ήττες εντός).
Διαβάζω το ρεπορτάζ του Άρη αλλά ακούω και τα ραδιόφωνα της Θεσσαλονίκης, τα οποία περιγράφουν μία τραγική κατάσταση στην ομάδα. Ουσιαστικά η ομάδα διαλύεται σε σημείο που να συναγωνίζεται τον ΠΑΟ στη καταστροφή. Όταν βλέπετε τον Παναθηναϊκό, με τα μύρια όσα προβλήματα, να δίνεται φαβορί ξεφωνημένο με τον Άρη μπορείτε να βγάλετε συμπέρασμα. Έχει σίγουρους 14 παίκτες και ελπίζει για δύο ακόμα. Σκέφτομαι όμως ότι τέτοιου είδους μπάχαλο το τριφύλλι δεν έχει. Αυτό έχει άλλου είδους. Μήπως όμως ήρθε η ώρα να κάνει κι αυτό μία νίκη;
Υ.Γ. Θα ήθελα να υπενθυμίσω στους αγαπητούς και σεβαστούς φίλους που μου κάνουν την τιμή να διαβάζουν τις αράδες μου, να μην ξεχνούν ποτέ το «cash out». Σώζει ζωές κυριολεκτικά. Άσχετα το πως πράττουμε εμείς εδώ στο foxbet στις στήλες μας, είναι κρίμα εσείς να μην κασάρετε παιχνίδια όπως το προχτεσινό της Σαραγόσα, με την ισοπαλία να χάνετε στο 98’. Δε χάλασε ο κόσμος για λίγα ευρώ λιγότερα προκειμένου το μπετ να μην πάει χαμένο. Να είστε όλοι καλά.
