Η ενασχόληση μου με τα πρωταθλήματα της Ισπανίας μου δίνει τη δυνατότητα να βλέπω πολλά ματς κάθε βδομάδα και τώρα πλέον κάθε μέρα. Έλεγα ότι τα έχω δει όλα, κι όμως δεν τα έχω δει. Θα σας περιγράψω με τη βοήθεια των print screen τρία στιγμιότυπα από δύο αγώνες που έγιναν το ΣΚ που πέρασε.
ΦΑΣΗ 1. Καταρχήν ξεκινώ από τη φωτό του κεντρικού θέματος. Είναι από τον αγώνα Ράθινγκ Σανταντέρ – Τενερίφε. Η φάση είναι στο 10ο λεπτό. Ας μου πει κάποιος τι δουλειά μπορεί να είχε ο τερματοφύλακας Ζιντάν της Ράθινγκ σε εκείνο το σημείο. Και βέβαια τον βλέπει ο Χοσέλου της Τενερίφε και … 0-1 εύκολα.
ΦΑΣΗ 2. Πάμε στο περίεργο ματς Λα Κορούνια – Ράγο Βαγιεκάνο. Είμαστε στο 28ο δευτερόλεπτο του αγώνα, ναι δευτερόλεπτο. Έτσι όπως το βλέπετε, θα σκεφτείτε ότι ο τύπος με την μπλε εμφάνιση που έχω κυκλώσει με μαύρο και έχει την μπάλα μπροστά στη μούρη του, είναι έτοιμος να το καρφώσει. Αμ δε. Είναι ο αμυντικός Μογιέχο της Ντέπορ, ο οποίος για άγνωστο λόγο, βγάζει με κεφαλιά μία εξαιρετική ασίστ σε αυτόν με τα κόκκινα αριστερά (ο Χουάν Βιγιάρ της Ράγιο), ο οποίος βέβαια έκανε εύκολα το 1-0, απορώντας για τη πάσα (ευχαριστώ πολύ δεν του είπε πάντως).
ΦΑΣΗ 3. Στο ίδιο ματς. Είμαστε στο 80ό λεπτό κι έτσι ακριβώς όπως το έχω παγώσει, το έχει παγώσει και ο VAR, το οποίο είδε πέναλτι υπέρ της Ντέπορ. Είδα τη φάση χίλιες φορές. Θα πει κάποιος «κάτσε ρε μάγκα δείχνεις να χτυπά στη μέση αλλά η μπάλα πριν πάει στη μέση χτύπησε χέρι». Όχι δεν χτύπησε, ούτε πριν ούτε μετά, διότι εξαιρετικά απλοί νόμοι της φυσικής λένε πως αν η σφαίρα (η μπάλα) προσέκρουε στο χέρι, είτε θα άλλαζε πορεία, είτε στη χειρότερη θα άλλαζε ο τρόπος με τον οποίο γύριζε γύρω από τον εαυτό της. Είτε θα επιβραδυνόταν ή θα επιταχυνόταν. Δεν συνέβη ούτε το ένα ούτε το άλλο. Δόθηκε λοιπόν το πέναλτι, μετά από 8 λεπτά διαβουλεύσεων, εκτελέστηκε, χάθηκε, διατάχτηκε επανάληψη και έγινε το 3-2 υπέρ της Ντέπορ. Λίγο μετά βέβαια με νέο πέναλτι στο 93’ έγινε το 3-3.
Πάω λοιπόν και στο ματς της ημέρας Εξτρεμαδούρα – Σαραγόσα. «Πιασ' τ' αυγό και κούρευ' το». Σαραγόσα εστί μία απόλυτα φρενοβλαβής και αυτοκαταστροφική ομάδα, η οποία πρέπει να τα παίρνει από τα νοσοκομεία για να στείλει τους οπαδούς της, πελάτες σε αυτά. Ξεκινάει αγώνες μετά τη διακοπή εντός με Αλκορκόν και τσουπ χάνει με 3-1. Λες εντάξει δε μπορεί ατύχημα ήταν διότι η Αλκορκόν είναι ανέκδοτο. Άσε που στην έδρα της η Σαραγόσα πριν τη διακοπή ήταν φόβος. Πάει μετά στη Λούγο, νικά με ωραία μπάλα 3-1 και λες να είχα δίκιο, ήταν ατύχημα με την Αλκορκόν. Κάθεσαι και βλέπεις τον επόμενο αγώνα της εντός με την Αλμερία όπου παίζει μισή άνοδο. Λες πριν το ματς εντάξει, αν δεν τους καταπιεί στη χειρότερη δε χάνει ποτέ. Κι όμως παίζει τόσο μα τόσο πολύ άθλια, που χάνει με το κολακευτικό 2-0. Χάνει δε από μία Αλμερία η οποία μετά από άλλη άθλια εμφάνιση είχε χάσει εντός από Λας Πάλμας.
Εξτρεμααδούρα. Εντάξει τι να πεις εδώ. Από πέρυσι που έφυγε ο παιχταράς Ένρικ Γκαγιέγο έχει χάσει ουσιαστική επαφή με το πλεχτό γενικότερα. Πέρυσι γλύτωσε αλλά φέτος βλέπω φουντάρισμα. Ξεκίνησε εντός με ήττες από τις παραπαίουσες Αλμπαθέτε και Οβιέδο (χτες έκανε διπλό μέσα στη Χιχόν που ως τώρα η Χιχόν κένταγε), είναι χωρίς νίκη από τον Φλεβάρη και γενικά δεν... τσουλάει το πράμα. Βέβαια μπορεί να τη δείτε σήμερα να μεταβληθεί σε Μπαρτσελόνα. Που το περίεργο;
Λέω όμως πως κάτι τέτοιο δε θα γίνει, λέω πως η Σαραγόσα θα βρει χώρους διότι η «Έξτρε» δεν έχει την άνεση να κλειστεί να παίξει για Χ, λέω πως η Σαραγόσα είναι καλύτερη εκτός και τέλος πάντων λέω να πάω με τη νίκη της φρενοβλαβούς Σαραγόσα.
