Έχουμε πάρει ένα σχετικά καλό δείγμα από την επανέναρξη στην Ισπανία. Κατά την άποψή μου, οι ομάδες διατήρησαν τα χαρακτηριστικά τους, προπονητικά είναι ακόμα ανέτοιμες, πολλά τα ατομικά λάθη που κρίνουν αποτελέσματα, ενώ οι διαφορές μεταξύ τους σε γενικές γραμμές διατηρήθηκαν εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Δε νομίζω ως τώρα ότι είχαμε κάποιο αποτέλεσμα που να είναι η μεγάλη έκπληξη στη Πριμέρα.
Υπό αυτό το πρίσμα και με την ελπίδα η ταυτότητα της επανέναρξης να πιστοποιηθεί ακόμα περισσότερο σήμερα, θα πάρω θέση στο παιχνίδι της Σοσιεδάδ με την Οσασούνα. Ως τη διακοπή η Σοσιεδάδ ήταν η ομάδα που έπαιξε όμορφο ποδόσφαιρο. Εννοώ ως θέαμα. Έκανε βέβαια 9 ήττες για αυτό και κείται μακράν από τη πρώτη θέση. Από την άλλη έχουμε την Οσασούνα, ομοεθνής ομάδα που διακρίθηκε για το πείσμα της. Δεν τα παρατάει ποτέ, γεγονός που την δικαίωσε ως επιλογή, διότι αυτό το πείσμα και η άρνησή της να χάσει της έδωσε πόντους. Θα βάλω στην εξίσωση στο συγκεκριμένο αγώνα το κίνητρο. Είναι προφανές ότι το κίνητρο νίκης της Σοσιεδάδ είναι μακράν μεγαλύτερο. Η Οσασούνα ουσιαστικά έχει σώσει τη χρονιά. Αλίμονο σε 11 ματς να μην βρει δύο νίκες για να πιάσει το στατιστικό όριο των 40 βαθμών. Η Σοσιεδάδ όμως θέλει ενδεχομένως κάπου 7 για να βγει 4άδα. Συνεπώς θα πάω με τη Σοσιεδάδ.
Πάω και στη Σεγούντα όπου εκεί μονίμως η κατάσταση είναι πιο συγκεχυμένη. Ούτε εδώ ως τώρα είχαμε κάπου μεγάλη έκπληξη. Δεν θεωρώ για παράδειγμα τη νίκη της Αλκορκόν έκπληξη, ίσα ίσα είχα τονίσει στην εκτίμηση ότι ο μπουκ δεν σεβάστηκε στις αποδόσεις το αήττητο αυτής της ομάδας. Θα ξεχωρίσω λοιπόν δύο ματς. Πρώτα αυτό της Αλμπαθέτε με την Αλμερία. Είδα την Αλμπαθέτε και απόρησα. Ήταν χειρότερη και από πριν τη διακοπή. Αποτελεί πρόκριμα ένα 45λεπτο για χαρακτηρισμό ομάδας που έπαιξε με παίκτη λιγότερο και μάλιστα εκτός έδρας; Θα ισχυριστώ ναι. Μα δεν περίμενα να κερδίσει μέσα στη Ράγιο, όμως περίμενα να δω έστω μισή ενέργεια της προκοπής ή έστω μισή ευκαιρία αλλά δεν είδα τίποτα απολύτως. Ένα τεράστιο μηδενικό. Αλμερία δεν είδα βέβαια ακόμα αλλά εκτιμώ ότι έχει μακράν καλύτερο ρόστερ, εκτιμώ ότι το μυαλό καθάρισε, πως ο Γκούτι έμαθε από τα λάθη του και πως σε τελική ανάλυση η Αλμερία, αν η Αλμπαθέτε εμφανίσει ίδια εικόνα, θα περάσει νικηφόρα.
Υπάρχει και το χτικιό που λέγεται Λα Κορούνια. Έχω ένα φιλαράκι στην Κομποστέλα, το Χουάν, πιο μεγάλος σε ηλικία από μένα, παππούς, που έχει δει καντάρια μπάλα στην Ισπανία και πολλούς παικταράδες από κοντά. Μαζί τα λέμε τακτικά για το ισπανικό ποδόσφαιρο διότι το κατέχει το άθλημα. Ως Γαλιθιάνος που είναι τον ρώτησα την άποψή του για την Ντέπορ και αν θα τη σκαπουλάρει. Μου είπε πως, αν καταφέρει να βρει άκρη με τα οικονομικά της ίσως τη σκαπουλάρει. Οικονομικά έχει διαλύσει άσχετα τι γράφουν. Έχει όμως κόσμο και δυναμική, θα παλέψει. Χόρχε μου λέει 50-50 η ζωή της. Σέβομαι την άποψή του και μου έκανε εντύπωση διότι θυμάμαι τις συνήθειες που έχουμε εδώ στην Ελλάδα στο στοίχημα ή τουλάχιστον είχαμε. Γουστάρουμε μία ομάδα; Παίζουμε υπέρ της να τη σώσουμε με τα λεφτά μας. Υπολογίζω ότι η Ντέπορ θέλει 5-6 νίκες για να σωθεί και ειλικρινά δεν μπορώ να διανοηθώ ότι αυτή η ομάδα θα «φουντάρει». Ούτε Μαγιόρκα είναι, ούτε Σανταντέρ, ούτε Ουέλβα για να πάει στα Τάρταρα. Είναι η σούπερ Ντέπορ. Υπάρχει βέβαια και η Χιχόν, η συμπαθής αυτή ομάδα με τις μόνιμα αυτοκτονικές τάσεις. Δεν είδα κάτι από τη Χχόν φέτος εκτός. Μόνο εκλάμψεις. Θέλω να πιστεύω πως δεν θα δω εκλάμψεις σήμερα και πάω να σώσω την Ντέπορ αλλά με κάλυψη.
