Η Συρία μπαίνει ξανά στο σκόπευτρο μου διότι είναι ένα πρωτάθλημα προχωρημένο, με τις ομάδες να έχουν δείξει την περπατησιά τους. Μάχες παντού και πάντα, αφού οι Σύριοι ή θα δίνουν μάχες στα γήπεδα ή στα σύνορά τους. Δυστυχώς όμως ο μπουκ άλλαξε βιολί. Για λόγους που αυτός ξέρει καλύτερα αφαίρεσε από παντού τα ασιατικά χάντικαπ. Γιατί άραγε; Μας υποχρεώνει λοιπόν να τον παλέψουμε διαφορετικά αυξάνοντας όμως τις πιθανότητες να μας κερδίσει. Μονά ζυγά δικά του, όπως πάντα. Και πέραν αυτού, οι αποδόσεις την ημέρα των αγώνων καταστρέφονται παντελώς, συνεπώς αν έχει αξία να ασχοληθούμε θα πρέπει να το κάνουμε από την προηγούμενη.
Το ένα ματς που με απασχολεί είναι αυτό ανάμεσα στην Αλ Ιττιχάντ και την Περί Φουτούα, τα έχω γράψει παλαιότερα και δεν έχει αλλάξει και τίποτα. Όσον αφορά στην Ιττιχάντ, έχει κάνει ένα αγωνιστικό ξεπέταγμα με τρεις σερί νίκες. Μένουν 7 αγωνιστικές και δείχνει ότι θα πιέσει για πρωτάθλημα (δύσκολο πολύ). Στον τελευταίο της αγώνα μετά από άριστη απόδοση νίκησε με 2-1 τη Χοτίν (προηγήθηκε 2-0 και δέχτηκε τη μείωση με πέναλτι). Η Φουτούα έχασε εντός με 3-2 από την Ταλίγια και έφτασε τις τρεις σερί ήττες. Αν όντως η Ιττιχάντ έχει κίνητρο πρωταθλητισμού, ιδού η Ρόδος.
Στο άλλο ματς έχουμε μάχη με τα «μπάζα» και τις σκόνες. Η Αλ Σαχέλ υποδέχεται την Αλ Ναουαϊάρ. Η Σαχέλ είπαμε ότι με άμυνα μπετόν και κόντρα επιθέσεις έχασε μόνο με 1-0 από τη θηρίο τη Τασχρίν. Πριν είχε χάσει εύκολα από την ανώτερη Τζαίς με «ντόρτια». Η Ναουαϊάρ υποδέχτηκε ένα άλλο κατεστραμμένο μπάζο, τη Ζαμπλέχ και έκανε 1-1. Πιο πριν είχε πάει στους τελειωμένους της Ζαζίρα και έκανε 0-0. Δράματα. Λέω τώρα που ανάμεσα σε στραβούς μπορεί να επικρατήσει ο μονόφθλαμος, ακόμα και ο πόντος δεν θα κακοπέσει σε κανένα, αν και η Σαχέλ καίγεται για πόντους και θα ψάξει νίκη.
