Η κατάσταση ζορίζει ώρα με την ώρα και στη πατρίδα μας. Υπομονή, ψυχραιμία και παραμονή σπιτάκι μας. Δε θα πάθουμε και τίποτα αν αράξουμε σπίτι, ίσα ίσα. Είναι ο μοναδικός τρόπος να τελειώσουμε μια ώρα νωρίτερα. Κουράγιο αδέλφια, κουράγιο και χιούμορ.
Ποδοσφαιρικά βέβαια τα πράγματα έχουν περιοριστεί πολύ. Όμως επειδή όπως έχετε διαπιστώσει ασχολούμαι με όχι και τόσο διάσημες λίγκες, το βρίσκουμε το κάτι της μας και θα το βρίσκουμε. Το πρωτάθλημα στην Αλγερία έχει μπει στη τελική του ευθεία καθώς μένουν 9 αγωνιστικές. Ξεχώρισα την αναμέτρησή της 4ης Μουλουντία Αλγκέρ που υποδέχεται την τελευταία Μάγκρα. Θα πει κάνεις εύκολο, αλλά μόνο εύκολο δεν είναι.
Θα είμαι σύντομος. Η Μουλουντία προσπαθεί καταρχήν να βγει Τσάμπιονς Λιγκ, διεκδικεί βέβαια και πρωτάθλημα αλλά εσχάτως έχει θέματα. Πρώτον, είναι απλήρωτοι οι παίκτες 6 μήνες και υπάρχει γκρίνια. Δεύτερον, έπεσε τρελό κράξιμο μετά την τελευταία ήττα και ένας παίκτης (Ντζαμπού) τον οποίον παρακαλάνε προπονητές και διοίκηση δεν κατεβαίνει στις προπονήσεις. Τρίτον έδιωξε προπονητή και πήρε άλλον υπό συνθήκη. Τέταρτον αγωνιστικά μάλλον κάνει κοιλιά (δε ξέρω). Κίνητρο σήμερα σαφώς και υπάρχει διότι αν νικήσει φτάνει την πρώτη Μπελουιζντάντ στους 3 πόντους.
Προφανώς κίνητρο σωτηρίας έχει και η Μάγκρα αλλά εκτός έδρας είναι γενικά αδύναμη (1-3-6 με 5-17 γκολ). Έχω πάντως αναφέρει στο παρελθόν ότι το πρωτάθλημα Αλγερίας δεν φημίζεται για την... καθαρότητά του. Το αντίθετο μάλιστα. Το αγωνιστικό ρεπορτάζ δεν είχε κάτι αξιόλογο. Πάω με την χωρίς κόσμο έδρα και ας έχει προβλήματα.
