Θα έχετε παρατηρήσει ότι τελευταία επισκέπτομαι το Μαρόκο συχνά πυκνά. Η λίγκα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον αλλά και ατέλειωτο «ξύλο». Θα θυμίσω μεσοβδόμαδα το εξ αναβολής ματς της Ραμπάτ με τη Ρατζά που έγραψα και το οποίον είχε «δύσκολο» τέλος. Δύσκολο από την άποψη ότι ακόμα παίζουν ξύλο. Δεκάδες κεφάλια άνοιξαν σα καρπούζια, ρεπόρτερς εντός του γηπέδου κατέληξαν για ράμματα από τις πέτρες που έπεσαν σα χαλάζι, αυτά δε που έγιναν εκτός γηπέδου δεν περιγράφονται. Μεταξύ άλλων δεκάδες τραυματίστηκαν, δύο δυστυχώς μάλλον έχασαν τελικά τη ζωή τους από μαχαίρι, ενώ κάτι δεκάδες αυτοκίνητα έγιναν στάχτη. Όπως είναι φυσικό το συγκεκριμένο ματς δεν υπήρχε περίπτωση να τελειώσει αν δεν ερχόταν άσος. Η ιστορία λέει ότι η Ραμπάτ τιμωρήθηκε με 4 αγωνιστικές χωρίς θεατές.
Σήμερα έχουμε ένα άλλο ματσάκιον ανάμεσα στην Ουιντάντ που υποδέχεται την Ντιφαά Χασανί ντελ Ζαντίντα (το Ελ Ζαντίντα είναι λιμάνι προς την πλευρά του Ατλαντικού στα 100 χλμ. από την Καζαμπλάνκα που είναι η Ουιντάντ). Η Ουιντάντ είναι πρωτοπόρος με 33 πόντους και η Ζαντίντα 8η με 20. Στο 5-2-1 εντός η Ουιντάντ με 15-7 γκολ, στο 2-2-3 η Ζαντίντα με 9-9 γκολ. Η προϊστορία έχει τα πάντα όλα. Τα αγωνιστικά δεν έχουν τίποτα το αξιόλογο. Τα έξω αγωνιστικά έχουν.
Οι Ούλτρας της Ουιντάντ (ο Αλλάχ να φυλάει) έστειλαν μήνυμα σε παίκτες και προπονητή, «μην διανοηθείτε να φέρετε άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης διότι θα…», ε, καταλάβατε το ξύλο που θα φάνε και αυτοί. Εκεί κύριοι δε χαρίζουν είτε είναι η ομάδα του είτε η αντίπαλη. Όπου τους βρουν τους πρήζουν στο ξύλο. Η βία εκεί είναι το κάτι άλλο. Θέλω να πιστεύω ότι το ποδοσφαιρικό τμήμα της Ουιντάντ δεν θα ρισκάρει κανένα αστείο σήμερα. Ξεπέρασαν τα 13.000 μέλη, από μία φάπα να τους ρίξει ο καθένας, καταλάβατε ζαλάδα που θα πέσει.
