Τσάμπιονς Λιγκ και πάλι με διάφορα ματσάκια για να γεμίσει η τσέπη του αχόρταγου μπουκ. Πολύ σωστά ο συνάδελφος έβαλε τίτλο «Όλο και κάποιο θα... σπάσει» διότι πάντα έτσι γίνεται. Αλίμονο να πέρναγαν όλα τα φαβορί την ημέρα που οι απελπισμένοι πάνε ρεφάρουν τη χασούρα τους. Όπως έχω γράψει και άλλη φορά, θεσμοί σαν το Τσάμπιονς ή το Γιουρόπα αλλά και όλοι αυτοί οι μπερδεμένοι θεσμοί, λειτουργούν για να γεμίσουν οι απύθμενες τσέπες του μπουκ και τίποτα άλλο.
Έχουμε λοιπόν το Γαλατά – Ρεάλ Μαδρίτης που όπως είναι φυσικό, το όνομα της Ρεάλ, αυτόματα την χρίζει φαβορί. Ε, όλο και έχετε ενημερωθεί για τα τεκταινόμενα των ομάδων, τα στατιστικά τους, τα αγωνιστικά τους νέα, τις αποδόσεις φυσικά και όλοι σχεδόν έχετε σχηματίσει άποψη. Σε αυτό το σημείο θα αναφέρω κάτι που ξεφεύγει από σχεδόν όλους μας. Όσες πληροφορίες δεν γνωρίζουμε, όσες λεπτομέρειες μας ξεφεύγουν, το όποιο παρασκήνιο υπάρχει και γενικά ότι δεν μαθαίνουμε, λειτουργεί πάντα υπέρ του μπουκ. ΠΑΝΤΑ. Αυτός είναι απαράβατος νόμος.
Ξανά Μουρίνιο λοιπόν στο προσκήνιο, το όνομα του οποίου ακούγεται και λειτουργεί σα μπαμπούλας στη Ρεάλ. Αφήνω τους οπαδούς απέξω γιατί λειτουργούν με το συναίσθημα και πάω στους παίκτες. Η μεγάλη και η μικρή πίεση του Ράμος κάθε φορά που ακούει ότι έρχεται ο Μουρίνιο σπάει το πιεσόμετρο. Το καλοκαίρι που πέρασε, μετά την ξεφτίλα στο φιλικό από την Ατλέτικο είχε βγει μαύρη λίστα με το ποιοι θα αποχωρήσουν διότι και πάλι ερχόταν ο Μουρίνιο. Ο Ράμος πρώτος στη λίστα. Πριν το ματς στη Σεβίλλη όπου η Ρεάλ πήγαινε με τη πλάτη όχι στο τοίχο αλλά με το μαχαίρι ήδη καρφωμένο, είχαμε τα ίδια. Τώρα ξανά τα ίδια. Χάνει η Ρεάλ έρχεται ο Σπέσιαλ Ουάν. Μέσα στην ομάδα δεν τον θέλει ουδείς. Είναι ένας αχώνευτος τύπος. Και εδώ έχω την απορία. Η διοίκηση λένε, μιλά μαζί του στα αλήθεια ή για να τρομοκρατήσει τους παίκτες; Αφού ξέρει ότι δεν τον γουστάρουν. Παίξτε μπάλα αλλιώς θα σας φέρω τον μπαμπούλα ή όντως τον θέλουν; Θα μάθουμε σίγουρα αν το πράμα σήμερα στραβώσει.
Και δύο λόγια για το ματς. Έχουμε δύο ομάδες μέτριες ως κακές, αναλογικά με το όνομα της κάθε μιας. Η Ευρώπη για τη Γαλατά είναι ότι και για την πατρίδα της η είσοδος στην ΕΟΚ. Ανεκπλήρωτος πόθος. Η Γαλατά έχει μετά Μπεσίκτας και δεν ξέρω αν θα λειτουργήσει σαν Ολυμπιακός. Δεν είδα πάντως να λένε πρώτα το πρωτάθλημα και μετά η Ευρώπη. Η Ρεάλ από πλευράς της πήρε αναβολή του δικού της ντέρμπι με την Μπάρτσα (η απόφαση της αναβολής είναι ξεφτίλα του ισπανικού ποδοσφαίρου και του κράτους κατά τη γνώμη μου, αλλά δεν είναι η ώρα για τέτοια αναφορά) και ή μετά το ματς θα γλύφει τις πληγές της ή θα ηρεμήσει… κάπως. Ο Ζιντάν στη Μαγιόρκα πήγε για να πάει. Όλη τη βδομάδα έλεγε «Γάλατα γαργάλατα». Αυτό τον ένοιαζε. Εν πολλοίς σήμερα θα κάτσω να δω την αντίδραση της Ρεάλ και κατά πόσο θα «γαργαλήσει τα γάλατα». Μου είναι δύσκολο να σας το εξηγήσω αλλά ειλικρινά δε με νοιάζει σήμερα αν θα κερδίσω ή όχι το μπετ. Πιο πολύ ήθελα να γράψω δυο γραμμές.
Υ.Γ. Όσον αφορά στη λεζάντα που έβαλα. Προέρχεται από μία ιστορία με πρωταγωνιστή τον Γεώργιο Αθανασιάδη – Νόβα, με το προσωνύμιο «Γαργάλατας», το οποίο χρησιμοποιούταν ευρέως από τους πολιτικούς του αντιπάλους. To «Γαργάλατας» προέρχεται από τετράστιχο που γράφτηκε με σκωπτική διάθεση και του αποδόθηκε από τον δημοσιογράφο Κώστα Σταματίου, όταν κάποτε ο Νόβας ζήτησε την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής μας.
