Είναι από τις ελάχιστες (αν όχι η μοναδική) φορές που θα ασχοληθώ με φιλικό ματς. Εννοώ αυτό ανάμεσα στη Βραζιλία και τη Νιγηρία που διεξάγεται στη Σιγκαπούρη. Ουσιαστικό κίνητρο νίκης δεν υπάρχει παρά μόνο για το γόητρο.
Η Βραζιλία προετοιμάζεται γενικώς προσπαθώντας να φτιάξει ομάδα της προκοπής αλλά αδύνατον. Στο τελευταίο ματς (που είδα) πήρε με το ζόρι ισοπαλία 1-1 κόντρα στη Σενεγάλη. Λέω με το ζόρι διότι αν και μπήκε δυνατά και προηγήθηκε, οι Αφρικανοί αφού ισοφάρισαν και κυρίως στο φινάλε την απείλησαν σοβαρά με ήττα. Είχαν δοκάρι και παραλίγο να έχουμε ξανά ρεζιλίκια για τους Βραζιλιάνους που είναι 3 ματς χωρίς νίκη. Ρε δε πα να έχει Νεϊμάρ, Κασεμίρο, Κουτίνιο, Φιρμίνιο και 'γω δε ξέρω τι άλλο, δε κόβει ούτε με βαλέ. Θα μου πεις τέτοια περίοδο με Τσάμπιονς Λιγκ και πρωταθλήματα στη μέση, να τρέχουμε στις Σιγκαπούρες να παίζουμε με Αφρικανούς, να γίνει και καμία στραβή να μας δώσουν κανένα πόδι στο χέρι. Δε λέει. Προσέχουν πολύ.
Η Νιγηρία έχει τα δικά της προβλήματα να την απασχολούν, το εξής ένα. Ο επαναληπτικός στο Κόπα Άφρικα μετά την ήττα ξεφτίλα 4-1 από το Τόγκο. Και αυτοί έχουν παίκτες εις τα Ευρώπας που προσέχουν τα κάλλη τους, όπως ο Αϊόμπι της Έβερτον, ο Εσιτί του ΠΑΟΚ ή ο Ντένις της Μπρίζ. Όπως και να έχει, το μυαλό στην ομάδα είναι στον επαναληπτικό στις 18 του μηνός εντός έδρας. Αυτό για μένα σημαίνει πως θα προφυλαχτούν παίκτες ή δεν θα παίξουν πολύ, μη γίνει και σε αυτούς καμία στραβή.
Εκτιμώ ότι για λόγους πρεστίζ οι Βραζιλιάνοι θα προσπαθήσουν να πάρουν το ματς για να μην γίνουν ξανά... ρόμπες. Πρέπει να κάνουν μία νίκη στο φινάλε για το γόητρο και είναι ευκαιρία σε αυτό που οι Αφρικανοί ίσως αλλού τυρβάζουν.
