Ξανά στο μπλέξιμο με τις Εθνικές ομάδες που δεν μου αρέσει ιδιαίτερα. Βέβαια έχει και κάτι κυπελλάκια κάτω εκεί στην Αραβία, που έχουν πολύ ζουμί με μεγάλες αποδόσεις λόγω ειδήσεων (όποιος ξέρει ας ψαχτεί λίγο), αλλά τα αφήνω έξω από τη στήλη προς ιδιωτική κατανάλωση.
Ιταλία – Ελλάδα. Τα ξέρετε όλα απ’ έξω και ανακατωτά. Την τελευταία φορά που η στήλη μου ανακατεύτηκε με την εθνική είχα βάλει τίτλο «Εθνική Ελλάδας, γεια σου», με τα αναγραφόμενα να επαληθεύονται στο 101% και δεν εννοώ την στοιχηματική πρόβλεψη. Σήμερα δεν θα πω «γεια σου» αλλά «έλεος» το οποίο ελπίζω να δείξουν οι Ιταλοί και να μας σεβαστούν που εκτιμώ θα το κάνουν. Δεν έχουν λόγους να μας κάνουν κομμάτια. Ούνα φάστα, ούνα ράτσα είμαστε. Δεν τους θεωρώ Γερμανούς.
Η τοξικότητα που υπάρχει σε αυτό που λέγετε εθνική Ελλάδας, έχει δημιουργήσει την μοναδική ικανότητα να βρίσκει κάθε φορά το πάτο του βαρελιού σε μεγαλύτερο βάθος. Απύθμενη πλέον η κατάσταση. Είναι ξεφτίλα να βλέπουμε αποδόσεις του άσου σε επίπεδο Ανδόρας και Λιχνενστάιν. Τέλος πάντων, άλλοι έχουν τα μαλλιά και τα χτένια, όχι εμείς. Τα αγωνιστικά λένε όσα λένε από πλευράς Ιταλών και Ελλάδας. Αν όλα εξελιχθούν ομαλά θα χάσουμε με τιμητικό σκορ.
Υ.Γ. Το Μάλαγα – Κάντιθ, όπως είδατε «βρώμισε» στοιχηματικά και ήταν αναμενόμενο με τέτοιο ρεπορτάζ από Δευτέρα. Τέτοια ματς κύριοι τα αδειάζουμε από το παιχνίδι μας μόλις μπούμε στο κέρδος. Αυτή είναι η έννοια του early bet. Παλιά που υπήρχαν τα ανταλλακτήρια, γινόταν πάρτι με κάτι τέτοια. Συνεπώς οποιαδήποτε κουβέντα για αυτόν το αγώνα πλέον είναι για «να 'χαμε να λέγαμε».
