Τι έγινε η μεγάλη αγαπημένη Εθνική μας ομάδα που μας έστειλε στους 7 ουρανούς το 2004; Είμαστε χοντρικά 10 εκ. Έλληνες συνεπώς υπάρχουν 10 εκ. απαντήσεις στο ερώτημα. Πρώτη μας δουλειά όμως είναι να πετάξουμε στα σκουπίδια τις «χρωματιστές» απαντήσεις διότι εκεί είναι η πηγή του κακού. Η Εθνική μετά το έπος κόλλησε την οπαδική ΑΝΙΑΤΗ αρρώστια από την οποία δεν θα γιατρευτεί ποτέ και για την οποία δεν υπάρχει αντίδοτο. Είναι μία ημιθανής Εθνική. Είναι μία κατεστραμμένη υπόθεση και τυχόν επιτυχίες που θα κάνει στο μέλλον θα είναι σαν τις φωτοβολίδες, σαν τους διάττοντες αστέρες. Έτσι, από το πουθενά.
Βρείτε άλλη Εθνική ομάδα στην Ευρώπη όπου:
Είναι δίχως έδρα, ΑΣΤΕΓΗ ως πρόσφυγας που δεν την θέλει κανείς, να υποβάλλεται σε μία πρωτοφανή ξενηλασία τα τελευταία χρόνια.
Δίχως ΥΓΙΕΙΣ φιλάθλους αφού όπου και να πάει, όντα γεμάτα πυόρροια στον εγκέφαλο, βρίζουν τους παίκτες της ομάδας που μισούν και δημιουργούν προβλήματα.
Ομάδα που στελεχώνεται ανάλογα τις προσταγές των κρατούντων τα σκήπτρα της ελληνικής ποδοσφαιρικής ουτοπίας, για να σεμνύνονται.
Ομάδα της οποίας τα κίνητρα των παικτών ποικίλουν ανάλογα τις εποχές του έτους και τα μερομήνια, που ώρες ώρες σου δίνουν την εντύπωση ότι πάσχουν από ραιβοποδία ή βλαισοποδία αντίστοιχα.
Ομάδα, για την οποία οι πάσχοντες από «πριαπισμό», φιλαπεχθήμονες, φίλεροι και γλίσχροι ρυπαρογράφοι, περιμένουν στη γωνία την αποτυχία για να εκπονήσουν το κουρελούργημα τους.
Υπάρχει;
Αυτή λοιπόν η «ομάδα» αύριο δίνει αγώνα «ζωής και θανάτου» (ας πούμε) υπό τις οδηγίες του νέου μας προπονητή Τζον Φαν'τ Σιπ. Διάβασα τις δηλώσεις του και ξεχώρισα δύο αποσπάσματα
1) «Κάναμε πολλές επεξηγήσεις καθώς δεν μπορούσαμε να προπονηθούμε πολύ. Δεν έχουμε τον χρόνο να κάνουμε πολλές προπονήσεις».
2) «Ο Φινλανδός τεχνικός δεν μας έχει δει να παίζουμε. Ούτε εγώ έχω δει όμως αυτήν την ομάδα να παίζει».
Χρίζουν σχολιασμού, για το πως πάμε στον αγώνα;
Άσχετα με το στοίχημα, προφανώς και θα χαρώ να την δω την εθνική να νικήσει και το εύχομαι ολόψυχα. Αλλά σύμφωνα με την λογική που διαθέτω, με όσα παρατηρώ, δεν το βλέπω να συμβαίνει.
