Η δεύτερη αγωνιστική στη Σεγούντα ξεκίνησε και μου έκανε εντύπωση χτες πως όλα τα ματς κρίθηκαν μετά το 80’. Τα 3 βέβαια από τα 5 μετά το 90’. Νωρίς νωρίς τα «έργα» και φέτος.
Έτοιμο σήμερα το «Μολινόν» να υποδεχτεί ένα μεγάλο ματς ανάμεσα σε δύο ομάδες που έχουν στόχο την άνοδο. Η Χιχόν φιλοξενεί τη Ράγιο Βαγιεκάνο. Το «Μολινόν» αποτελεί καταραμένο τόπο για τη Ράγιο, καθώς συμπλήρωσε μισό αιώνα χωρίς νίκη (1-4-14). Τελευταία φορά που νίκησε ήταν την περίοδο 1969-70, με τις γραφές να λένε πως τότε η Χιχόν είχε μία από τις καλύτερες ομάδες της ιστορίας της.
Σήμερα η Χιχόν προφανώς δεν έχει την ομάδα των αστέρων του παρελθόντος, αλλά μία ομάδα που στηρίζεται στα νιάτα, το ταλέντο και τη δίψα για διάκριση. Ξεκίνησε το πρωτάθλημα φιλόδοξα για να κερδίσει την άνοδο και ικανοποίησε στη πρώτη της μέσα στη δύσκολη έδρα της Τζιρόνα. Έπαιξε για αρκετή ώρα με δέκα παίκτες, προηγήθηκε αλλά στο φινάλε δέχτηκε την ισοφάριση. Το πρόβλημα ως τώρα που φάνηκε στη Χιχόν είναι τα τελειώματα. Ναι μεν δημιουργεί πολλές φάσεις αλλά δείχνει επιπολαιότητα.
Η Ράγιο από την πλευρά της είναι σε περίοδο μετάλλαξης. Έπεσε κατηγορία και είναι ακόμα σε φάση που δημιουργεί το ρόστερ της. Στη πρεμιέρα δεν ήταν καλή. Φιλοξένησε τη νεοφώτιστη Μιραντές και χάρις σε δύο πέναλτι επιβίωσε παραχωρώντας τελικά την ισοπαλία. Συνέχισε έτσι μία σειρά αγώνων που μαζί με τα φιλικά προετοιμασίας, την έχουν αφήσει επί 11 ματς χωρίς νίκη. Η Ράγιο έχει να χαρεί νίκη από τις 28 Απριλίου.
Τι περιμένουμε να δούμε στο ματς. Περιμένουμε καταρχήν η περίεργη αυτή παράδοση να συνεχιστεί για τον λόγο ότι η Ράγιο ακόμα είναι ανέτοιμη. Δηλαδή δύσκολο το διπλό. Περιμένουμε τη Χιχόν να πάρει τη κατοχή διότι αυτό θα επιδιώκει φέτος σε όλα της τα παιχνίδια, να πιέσει αφόρητα και με όπλο το δημιουργικό της κέντρο να βάλει δύσκολα στους Μαδριλένους. Με λίγα λόγια, εύκολα ή δύσκολα περιμένω να πάρει το ματς.
