Καλημέρα και καλή βδομάδα. Κοιτάω τα αθλητικά δρώμενα στου 3μέρου που μας πέρασε και διαβάζω τίτλους σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Απόλαυση και μαγεία. Πίνεις όμως τον καφέ σου με προσοχή μην σου χυθεί από τα γέλια (ήδη την πάτησα). Βλέπω λοιπόν ότι ο φίλαθλος κόσμος της Ελλάδας περιμένει με απίστευτη αγωνία την αναδιάρθρωση του Ελληνικού πρωταθλήματος, σε σημείο που έχει χάσει πλέον τον ύπνο του. Τον Λουτσέσκου να δηλώνει πλέον δις πρωταθλητής. Την Λαμία να διαμαρτύρεται. Τον Ολυμπιακό να διαμαρτύρεται. Την ΑΕΚ να προκαλεί πόνο στον ΠΑΟΚ????? Τον κύριο Μπέο στο Βόλο να πανηγυρίζει την άνοδο. Οι ομάδες Κ-19, Κ-17, Κ-15 Κ-13, Κ-11 Κ-7, Κ-5, Κ-2, Κ-1, Κ-0…….. μπουμμμμ να επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του σωματείου τους και πάει λέγοντας. Η βδομάδα ξεκινάει με χαμόγελο διότι όλα αυτά είναι άπειρα προτιμότερα από κάτι άλλα που έχουμε δει αντίστοιχες Δευτέρες.
Τα ποδοσφαιρο-στοιχηματικά θα τα περάσω στο φτερό. Η Ατρομητάρα υποδέχεται την Απολλωνάρα σε ένα υποθέτω συγκλονιστικό ματς, σαν αυτό χτες στη Παρί όπου ένας επιθετικός της με κίνδυνο να κοπανήσει τη μούρη του στο δοκάρι απέτρεψε γκολ της ομάδας του. Τι άλλο θα δούμε σε αυτή τη ζωή άραγε; Η ήττα του λίγου αγωνιστικά Άρη δίνει προφανέστατα την ευκαιρία σήμερα στον Ατρόμητο να πάρει διαφορά 3 βαθμούς. Ο Απόλλων του προέδρου κυρίου Γεωργίου, που με όσα διαβάζω σήμερα κατεβαίνει με απουσίες, ετοιμάζεται για του χρόνου μία κατηγορία κάτω βέβαια.
Δεν ξέρω ούτε μπορώ να μπω στο μυαλό του Ατρομήτου για το πως θα συμπεριφερθεί στο ματς. Θα μπει για πολλά με λίγα ή άντε να το πάρουμε οριακά και πάμε παρακάτω; Το όποιο ρίσκο στο ματς αυτό προφανώς δεν έχει νόημα στο σκέτο σημείο αλλά στο χάντικαπ. Η μεσοβέζικη λύση είναι μάλλον τα δύο γκολ. Βάζεις δύο έτσι ώστε μη μείνεις στο ένα και γίνει καμία στραβή. Κάπως έτσι.
