ΑΕΛ Λάρισα – Άρης στο «AEL FC Arena». Αναμφίβολα μία ενδιαφέρουσα αναμέτρηση. Αήττητη εντός έδρας η ΑΕΛ από τον περασμένο Οκτώβριο απέναντι σε ΑΕΚ, Πανιώνιο, ΠΑΣ και ΟΦΗ. Γεγονός είναι ότι το τόπι το τσουλάει αξιοπρεπώς. Γεγονός είναι επίσης ότι αν η διαιτησία δεν την είχε περάσει πριονοκορδέλα σε μερικά ματς θα είχε παραπάνω πόντους.
Μετριότητα η ομάδα του Σάββα Παντελίδη με τον κόσμο του να γκρινιάζει στο γήπεδο και τις ραδιοφωνικές συχνότητες για αυτό που βλέπει. Οριακή η νίκη με τη Λαμία. Όλοι μας έχουμε άποψη για αυτές τις δύο ομάδες, αλλά κατά την ταπεινότατη δική μου, η ΑΕΛ βγάζει λίγο πιο υγεία και πιο ηρεμία σε σχέση με τους αντίπαλους της. Τα αγωνιστικά νέα δε νομίζω πως θα παίξουν κάποιο ρόλο. Αν όλα εξελιχθούν ομαλά στον αγώνα, δίνω τύχη στη Λάρισα.
Πρωτοφανές (ας πούμε) το χτεσινό στην Πρέμιερ Αγγλίας όπου σε 8 ματς είχαμε 7 άσους. Ο μπουκ φυσικά χαμένος δε βγήκε (ποτέ δε βγαίνει χαμένος σε μία κατηγορία) διότι κάποια από τα φαβορί, σπάσανε. Για να κάνω λοιπόν μία φτωχική και ταπεινή δυαδούλα διαλέγω τη Μάντσεστερ Σίτι που θα πάει μέσα στη ταλαίπωρη Χάντερσφιλντ. Είναι προφανές ότι η συμπαθής αυτή ομαδούλα είναι μπάζο. Οπότε αν ο μπουκ θέλει να κλείσει φυλακή τη μισή Αγγλία σπάει το ματσάκιον. Βέβαια όπως έχω πει και άλλοτε, τα φράγκα τα ουσιαστικά δεν πέφτουν στο σημείο αλλά στο χάντικαπ, το οποίο εδώ είτε αγνοούμε είτε δεν καταλαβαίνουμε. Θέλω να πιστεύω πως δεν θα γίνει καμία από τις γνωστές αγγλικές ματσακονιές και όλα θα έρθουν ομαλά.
