Λίγο ακεφιά και γενικά μια βαριεστημένη κατάσταση δημιουργούν το κλίμα μίας κλασικής «τσαγκαροδευτέρας». Βέβαια οι τσαγκάρηδες τότε στη παλιά Αθήνα δεν άνοιγαν ούτε Δευτέρα (εξ ου και το όνομα) αφού δουλειά δεν είχαν, ωστόσο εμείς ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Πάντως όχι ως τσαγκάρηδες.
Τσαγκαροδευτέρα λοιπόν πάω βόλτα στο «παλούκι» στη πλατεία. Ο φετινός Πανιώνιος για την ώρα δεν έχει σχέση με την περυσινή του πορεία αλλά προφανώς ουδείς έχει απαιτήσεις ή κατηγορεί κανέναν για αυτό.
Παλεύει και αυτός τίμια με τις δικές του δυνάμεις, να σταθεί όρθιος σε ένα υποβαθμισμένο πρωτάθλημα, το «προϊόν» του οποίου όπως θέλουν να το λένε τώρα τελευταία, είναι για πέταμα.
Νέος προπονητής ο Μάντζιος μετά το 4-2 και τα σχετικά, άρα νέα δυναμική μπλα μπλα μπλα. Ελπίζουν να πάρουν τα πάνω τους.
Θέματα διάφορα και ο Λεβαδειακός που και αυτός αγωνίζεται για να βρει την ισορροπία του. Κακός με τον Αστέρα εντός στο τελευταίο ματς και ανύπαρκτος γενικότερα εκτός έδρας φέτος, με το 0-0-6 να κινδυνεύει να γίνει «πράκτωρ» 0-0-7.
Λέω να δώσω το βραβείο του πράκτορος στο Λεβαδειακό.
