Η λογική δεν είναι πάντα ο μόνος τρόπος που θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε την πιθανή εξέλιξη σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα. Αυτό όμως συνήθως το διαπιστώνουμε εκ τω υστέρων.
Το περασμένο Σάββατο που έκανα live, έβλεπα το ματς της Ντόρτμουντ με την Λεβερκούζεν και προς στιγμή μπερδεύτηκα, όταν η Μπάγερ κέρδιζε με 2-0. Είπα δε μπορεί θα ξυπνήσει η Ντόρτμουντ. Την ώρα ακριβώς που συνέτασσα το μπετ, μέχρι να το ανεβάσω 1-2. Βλέπω ότι το γήπεδο έγερνε πολύ. Πατάω γκάζι, δίνω το μπετ, στο καπάκι 2-2. Συντάσσω τρίτο μπετ ξανά για Ντόρτμουντ, περιμένω λίγο αλλά τσουπ 3-2. Λέω τυχερός άτυχος είμαι αλλά που θα φτάσει τελειώνει, τσουπ 4-2.
Επειδή όμως ήξερα ότι παίζει με τη Μονακό, λέω ας δω και τα Γαλλόπουλα που έπαιζαν αργότερα. Τι το ήθελα; Πως κατάντησε έτσι το πριγκιπάτο; Πως το λέει ο άλλος... μισοπλέμονοι; Κάτι τέτοιο είναι. Ωστόσο σήμερα που ο θεσμός που θα αγωνιστούν είναι διαφορετικός, περιμένω να είναι πιο ανταγωνιστικοί.
Όμως, καθαρά αγωνιστικά οι δύο ομάδες δεν έχουν σχέση. Μόνο αν ο Μεγαλοδύναμος μετακομίσει σε άλλο γήπεδο, αν πιουν υπνωτικά οι Γερμανοί, αν οι Γάλλοι βάλλουν άλλους παίκτες καμουφλαριζμένους ή και εγώ δε ξέρω τι άλλο, στραβώνει αυτό το ματς. Ναι, εντάξει γίνομαι υπερβολικός, το γνωρίζω αλλά το κάνω για να δείξω ότι σύμφωνα με τη λογική το ματς δύσκολα θα χαλάσει (όσο δύσκολα χάλασε χτες η Μπάγερν και η Ρεάλ).
Ομιλώ πάντα στη θεωρία και το έχω γράψει εδώ και άλλη φορά. Στη θεωρία σκοτώνουμε οι πάντες. Στη πράξη έχουμε μερικά κενά.
Νομίζω ότι σε σχέση με πέρυσι και τις δύο νίκες των Γάλλων επί της Ντόρτμουντ, φέτος τα πράγματα άλλαξαν πολύ.
